خانه / 2018 / اکتبر

بایگانی ماهانه: اکتبر 2018

مثالهائی درباره ترجیحات و تعارفات

شاید قسمت زیادی از کلماتی که ما همه روزه در سخنان و یا حتی نوشتار غیر رسمی و دوستانه خود استفاده میکنیم مربوط به تعارفات و احوالپرسی و یا بیان ترجیحات خود در مناسبات مختلف اجتماعی باشند. به عنوان مثال هنگامیکه به اتفاق چند تن از دوستان خود به یک میهمانی دعوت میشوید و یا با آنها به یک رستوران و غذاخوری میروید, استفاده از چنین عباراتی که منتقل کننده احساسات درباره تعارفات و مودب بودن و رعایت موارد اخلاقی و احترام به دیگران میباشند افزایش یابد. تقریبا برای همه ما پیش آمده است که از میهمانانی که به منزل ما آمده اند درباره میل آنها به غذا و نوشیدنی سوال پرسیده باشیم و یا خود در چنین مواقعی بوده و به سوالات طرح شده توسط میزبان با رعایت احترام و دوستانه پاسخ داده باشیم.

Imagine that you are at a restaurant and would like to order your food but are not sure what تصور کنید که در یک رستوران هستید و قصد دارید تا غذای خود را سفارش دهید ولی هنوز در این باره مطمئن نیستید The server walks over to your table and asks you about your preference, using such expressions as “Would you like to order or you need some more time” and these phrases as you know are very common in eating places گارسون به کنار میز شما آمده و از شما درباره ترجیح غذائیتان با چنین عباراتی سوال میپرسد “آیا تمایل به سفارش غذا دارید یا به زمان بیشتری نیاز دارید” و همانگونه که میدانید, چنین عباراتی در غذاخوریها بسیار مورد استفاده قرار میگیرند.

I prefer rice to hamburger من برنج را به همبرگر ترجیح میدهم This can be the answer to this sample question asked by the restaurant staff “Do you prefer rice or hamburger” and this is also a very common type of query این میتواند در جواب چنین سوالی مطرح شده توسط کارکنان رستوران باشد “آیا شما برنج را ترجیح میدهید یا همبرگر را” و معمولا این پرسشها بسیار رایج هستند In fact, all of use use a lot of such statements every day
when it comes to expressing our opinions or preferences about making choices and they help us continue talks درحقیقت, همه ما بسیار از چنین عباراتی بطور روزانه استفاده میکنیم تا در هنگام انتخاب کردن به بیان ترجیحات و نظرات خود بپردازیم و آنها به ما در ادامه صحبت کمک میکنند.

To begin with, let’s take a look at some general preference in sentences در ابتدای کار, بیائید به ترجیحات عمومی در جملات بپردازیم In many such statements, we use the verb “Prefer” to express our likes towards something as a whole which is not tied to any specific time or place. In fact, we state that we like something overall, for example when discussing food choices at a restaurant or coffee shop در بسیاری از چنین عباراتی از فعل ترجیح دادن “Prefer” استفاده میکنیم تا علاقه کلی خود را به چیزی نشان دهیم, معمولا این عبارات به زمان و مکان خاصی محدود نمیشوند, به عنوان مثال هنگامیکه در یک رستوران یا قهوه خانه درباره انتخاب غذا صحبت میکنیم.

In response to questions which are asked using “Prefer” we can use the prepositions “To” or “Over” to continue the talks در پاسخ به سوالاتی که با استفاده از کلمه ترجیح “Prefer” پرسیده میشوند معمولا از حروف اضافه “To” و “Over” برای ادامه صحبت استفاده میشود Do you prefer coffee or tea? I prefer tea to / over coffee آیا شما چای میل دارید یا قهوه؟ من چای میل دارم In addition to putting a noun after the verb “Prefer”, we can also make use of gerunds, which are the base forms of the verbs combined with “ing” that is also very common در کنار استفاده از اسامی بعد از فعل ترجیح دادن “Prefer” همچنین میتوانیم از اسم مصدر یا همان حالت افعال با استفاده از “ing” بهره ببریم که بسیار هم شایع میباشد.

Do you prefer having pizza or sandwich this evening آیا شما ترجیح میدهید که امشب پیتزا سفارش دهید یا ساندویچ؟ It is possible to find using “Prefer” rather formal in some parts of the world ممکن است در برخی نقاط دنیا استفاده از کلمه ترجیح دادن “Prefer” کمی رسمی محسوب گردد In these cases, it is fine to use “Like Better” instead در چنین مواردی میتوان از عبارت جایگزین بهتر دوست داشتن “Like Better” استفاده کرد I like sandwich better من ساندویچ را بیشتر دوست دارم The phrase “Would Rather” is also very common in speech and you can combine it using a contraction as well عبارت مرسوم “Would Rather” یا ترجیح دادن را میتوان به همراه گونه اختصاری آن در گفتار استفاده کرد.

Would you rather buy a weekend house or an apartment آیا شما ترجیح میدهید تا یک منزل ییلاقی و ویلائی خریداری کنید یا یک آپارتمانI’d rather stay home and watch the soap opera on TV من ترجیح میدهم تا در منزل مانده و به تماشای سریال تلویزیونی بپردازم Still there is another way of expressing preferences in questions and answers and “Would Prefer” is the one راه دیگری هم برای بیان ترجیحات در سوالات و جوابها وجود دارد و آن استفاده از “Would Prefer” میباشد Would you prefer to take a taxi or take the bus آیا شما ترجیح میدهید تا تاکسی بگیرید یا سوار اتوبوس شوید I would prefer to use public transportation من ترجیح میدهم تا از حمل و نقل عمومی استفاده کنم.

ادامه نوشته »

تغییر برخی باورهای گرامری قدیمی

شاید باورکردن این مطلب کمی دشوار بنظر برسد ولی با دقت در برخی متون و مخصوصا در بعضی فیلمها در می یابیم که برخی قواعد گرامری ممکن است آنقدرها هم به اصطلاح سفت و سخت نباشند و میتوان آنها را تغییر داد. البته این بدین معنا نیست که هر فردی میتواند اقدام به گزینش و یا ایجاد کردن نحوه جدیدی از صحبتهای روزانه و عامیانه نماید ولی همانگونه که عرض شد میتوان تغییرات کوچکی در مکان و جایگاه برخی آیتمها نظیر قسمتهای افعال و مصدرها و همچنین نحوه گزینش و قرارگیری حروف ربط در عبارات و جمله ها انجام داد. احتمالا پس از خواندن سریع و مختصر این نکات شما هم علاقمند شده اید تا در بحث امروز با ما همراه شده و از روشها و تکنیکهائی که در این مقال به آنها اشاره میشوند بطور آزمایشی استفاده کنید.

Some rules might change when speaking with others in an informal way but it is advised not to do so when writing a piece formally برخی قوانین در هنگام صحبت با دیگران ممکن است کمی تغییر کنند, مخصوصا در موارد دوستانه و غیر رسمی ولی توصیه شده از چنین تغییراتی در هنگام نگارش متون رسمی پرهیز کرد If you have a glance at some world-renowned dictionaries like Oxford or encyclopedias, you will find hundreds of new entries and word data which might have been recently added to those sources چنانچه نگاهی اجمالی به لغتنامه ها و دائره المعارفهای معروف بین المللی از قبیل آکسفورد بیندازید, درخواهید یافت که ممکن است صدها لغت و ورودیهای جدید اخیرا به آنها قبل اضافه شده اند.

This shows that new words and phrases are constantly being coined and so do some structures این نشاندهنده این مطلب است که کلمات و عبارات جدیدی همواره ساخته شده و همچنین برخی ساختارها نیز در حال تغییر هستند For instance, since long time ago, we have been told not to split the infinitives in the sentences we make به عنوان نمونه, از مدتها قبل به ما گفته شده است که از جداسازی قسمتهای مصدر اجتناب کنیم But even a lot of authentic dictionaries these days say it is okay to split infinitives sometimes, especially in speech and informal occasions ولی امروزه خیلی از لغتنامه های معتبر هم به ما اعلام میکنند که میتوان به جداسازی مصدر در مواقعی همچون گفتگوهای دوستانه و غیر رسمی اقدام نمود.

Many learners have been taught that it is wrong to split an infinitive به بسیاری از فراگیران آموزش داده شده است تا از جداسازی مصدر اجتناب کنند But as stated above, there is no general rule of thumb for this rule these days اما همانگونه که در بالا عرض شد, امروزه قواعد و قوانین به اصطلاح کلی و سر انگشتی برای این موضوع وجود ندارد As you know, infinitives are called the unchanged forms of verbs recognized with a “To” at the beginning همانگونه که میدانید, مصدرها فرم و گونه کلی افعال هستند و با استفاده از “To” در ابتدای آنها شناخته میشوند Such as To Go مانند رفتن It is possible to split an infinitive using an adverb in the middle میتوان با استفاده از قید در وسط, مصدر را جدا کرد.

Here is an example در اینجا به مثالی اشاره میشود He began to quickly make scrambled eggs او به سرعت شروع به تهیه نیمرو کرد In this sample sentence, the infinitive “To Make” has been separated using the adverb “Quickly” and it sounds very natural and widely used in speech در این عبارت نمونه, مصدر “To Make” با استفاده از قید “Quickly” جدا شده است و این الگو در گفتار بسیار طبیعی و پرکاربرد بنظر میرسد Based on recent findings, such new patterns can be traced back to Latin rules in writing and speech براساس برخی یافته های جدید, بنظر میرسد منشا چنین الگوهای جدید نگارش و گفتاری را میتوان به متون لاتین مربوط دانست.

So, unless you have to use the traditional infinitive type, you can split the infinitive using an adverb بنابراین, چنانچه اجباری در بکارگیری استفاده از مصدر به صورت سنتی نمیباشد, میتوانید با استفاده از یک قید آنرا جدا کنید The second old myth is never begin a sentence with a conjunction داستان و افسانه قدیمی دیگر این است که هرگز جمله ای را با استفاده از حروف ربط آغاز نکرد Again there are so many cases which dismiss this claim باز میتوان به موارد بسیاری برخورد که این نظریه را رد میکنند The words such as “And” , “But” and “Or” are what known as coordinating conjunctions کلماتی مانند “And” و “But” و “Or” به معنای و – اما – آیا به عنوان حروف ربط هماهنگ کننده یا همپایه نامیده میشوند.

I bought a digital camera online. And it proved to be very good من یک دوربین از طریق آنلاین خریداری کردم. و در عمل کالای بسیاری خوبی از آب درآمد As you can see, these two sentences mean very well and the second one has started using the conjunction And همانگونه که مشاهده میکنید, این دو جمله با معنا و صحیح هستند و عبارت دوم با استفاده از حرف ربط “And” ساخته شده است The second sentence is also correct since it has a subject and a predicate whereas “And proved to be very good” is incorrect جمله دوم چون از فاعل و گزاره تشکیل شده است کاملا صحیح میباشد درحالیکه این عبارت “And proved to be good” ناقص و اشتباه میباشد.

ادامه نوشته »

قواعد استفاده از اختصار نویسی

تقریبا همه ما هم در گفتار و هم در نوشتار و حتی در موقع مطالعه کتب و مجلات بارها به مقوله خلاصه نویسی برخورد کرده ایم و با این روش بسیار پرکاربرد آشنا هستیم. دلایل زیادی وجود دارند که نویسندگان و گویندگان تصمیم میگیرند تا قسمتهائی از جملات مثلا آنهائی که به فعل و یا ترکیب فعل و صفت مربوط میشوند را بطور خلاصه نویسی انجام دهند. شاید چون این روش و تکنیک ادبی و انشائی آنقدر مرسوم شده است که ما کمتر حتی به آن فکر میکنیم و به راحتی از کنار چنین نوشته هائی عبور میکنیم ولی مهم است تا در زمینه گرامری با این تکنیک آشنائی داشته باشیم. شاید به دلیل کمبود جا در فضاهائی مانند صفحات مجازی و پروفایلهای کاربران در تلفنهای هوشمند, استفاده از خلاصه نویسی در چنین مواردی مرسوم تر باشند.

All of us make use of contractions in our everyday lives, when speaking with others or when it comes to writing a piece or a letter even without being aware of doing this همه ما بطور روزمره از اختصارات در صحبت و نامه نگاری استفاده میکنیم و خیلی وقتها به این مساله واقف هم نیستیم We shorten a lot of words and phrases for the convenience or saving time or both of them or maybe since there is limited space on our cell phones screens to input all letters of the alphabet when composing a message ما اقدام به کوچک کردن تعداد زیادی از عبارات و کلمات می نمائیم, خواه به دلیل راحتی و سهولت و یا بخاطر صرفه جوئی در وقت و زمان و شاید هم برای محدود بودن فضا در صفحه تلفن همراه هنگام نوشتن مطالب.

One of the most common ways of making contractions is through joining words via using a mark known as apostrophe یکی از مرسوم ترین روشهای ساختن اختصارات ادغام کردن کلمات با استفاده از نشانه ای بنام آپاستروف است This mark clearly shows the reader of the contents just where some omissions and joining have taken place این نشانه به روشی شفاف به خواننده مطالب نشان میدهد که در کجا حذف و ادغام صورت پذیرفته است For instance, when you look at the combination of the words “Is” and “Not” in the word “Isn’t” you can see that they have merged with each other and there is a word or letter missing between these two words and the apostrophe clearly indicates this matter

به عنوان نمونه, هنگامیکه به نحوه ترکیب کلمات “Is” و “Not” دقت میکنید, در می یابید که یک حرف در بین این دو کلمه در هنگام ادغام شدن کسر میگردد و استفاده از آپاستروف به وضوح بیانگر این مطلب میباشد On the other hand, although contractions seem so widely used in everyday speech by native speakers, but a lot of learners fear they might mistake the shortened words and lose the focus when listening to the audio files and watching video presentations از طرف دیگر, گرچه گویشوران بومی بسیار از تکنیک اختصار نویسی در گفتارهای روزانه استفاده میکنند, اما فراگیران ممکن است این نگرانی را داشته باشند که هنگام استفاده از برنامه های خبری صوتی و تصویری دچار اشتباه در درک مطلب گردند.

So, there is one basic question raised over here which is when do we need to use contractions بنابراین سوالی در اینجا مطرح میگردد و آن این است که اصولا ما چه وقت نیاز داریم تا از مختصر نویسی استفاده کنیم In everyday informal speech, picking contractions is the primary choice, unless we would like to emphasize a point در هنگام انجام صحبتهای روزانه و غیر رسمی, اختصارات انتخاب نخست هستند, مگر اینکه قصد تاکید بر روی نکته ای را داشته باشیم I’m not hungry – I am not hungry هر دوی این عبارات یکسان و به معنی گرسنه نبودن هستند ولی در دومی نوعی تاکید مشاهده میگردد The first one is casual and rather factual phrase عبارت اولی به نوعی حاوی یک حقیقت میباشد و غیر رسمی است.

Please note that most verbs in contractions are auxiliary ones like in these sentences: I’d like a cup of tea or I’ll call you tomorrow لطفا توجه کنید که اکثر افعال در عبارات اختصاری فعلهای کمکی هستند مانند دو جمله ذکر شده But sometimes contractions might seem rather tricky to detect like when comparing the following two sentences: He’s leaving for Tehran tomorrow – He’s a doctor working at the hospital – As you can see in the second example, the contraction shows the main verb “Be” is used which is not an auxiliary اما برخی اوقات شناسائی و پیداکردن خلاصه نویسی ها ممکن است کمی دشوار بنظر برسد. لطفا به دو مثال زیر توجه کنید؟ او فردا عازم تهران است – او پزشک است و در بیمارستان کار میکند.

همانگونه که مشاهده میکنید, مختصر نویسی در جمله دوم در ارتباط با فعل اصلی “Be” و نه کمکی میباشد In other words, such verbs as “Be” and “Have” can be auxiliary on one contraction and main verb in another به عبارت دیگر, افعالی از قبیل “Have” و “Be” میتوانند در یک گونه اختصار فعل کمکی باشند و در دیگری فعل اصلی The other point is not to use affirmative contractions at the end of the sentences – Are you an author? Yes, I am نکته دیگر این است که هرگز نمیتوان اختصارات مثبت را در انتهای جملات استفاده کرد But in negative forms, we can put contractions at the ending such as Is he a nurse? No, he’s not اما مانند این مثال که ذکر شد, میتوان از انواع مختصر منفی عبارات در انتهای جملات و پاسخ کوتاه استفاده کرد.

ادامه نوشته »

ادامه مبحث طرح پرسش و سوال

همانگونه که در بحث جلسه قبل مطرح شد, نحوه پرسش سوال بخصوص در صحبتهای روزانه و عامیانه مهم است تا بتوان منظور خود را به مخاطب به خوبی انتقال داد و همچنین متوجه منظور گوینده شد. در ادامه بحث, امروز به عبارات و کلمات گرامری جدیدی خواهیم پرداخت که میتوانند به ما کمک کنند تا به ادامه سخن بپردازیم. تصور کنید که شما در یک باشگاه فرهنگی هنری عضو شده اید و یا در یک اردوی فرهنگی و تفریحی ثبت نام کرده اید که به همراه چند نفر در یک گروه قرار دارید. طبیعتا چون دانش آموزان و افرادی که در هر یک از این گروهها قرار دارند به تازگی با یکدیگر آشنا شده اند, از یکدیگر پرسشهائی را مطرح خواهند ساخت از قبیل نام و نام خانوادگی و سپس محل تولد و زندگی و شهر و کشور و علایق و سلایق و دیگر موارد.

Some sample questions raised in such cases and environments are like: What do you feel like doing today? When did you enroll in this course? Where did you learn about this camping first برخی از سوالات نمونه که در چنین مواقع و فضاهائی مطرح میشوند عبارتند از: امروز قصد انجام چه کارهائی را دارید؟ چه وقت در این دوره ثبت نام کردید؟ از کجا درباره این برنامه اردو خبر دریافت کردید؟ As you can see, such questions have been formed using the Wh words همانگونه که ملاحظه میکنید, چنین سوالاتی با استفاده از کلماتی که با Wh شروع شده اند مطرح میشوند Such types of questions are also known as object ones به چنین سوالاتی پرسشهای مربوط به مفعول هم اطلاق میشود.

The objects in such questions can be some information which will be provided by the addressee and other expressions used in this respect are formed using “How”, “How Much”, and “How Many” and you definitely are already familiar with them در پاسخ به سوالات مفعولی, معمولا معلوماتی از سوی فرد مخاطب ارائه میگردند و برخی اوقات میتوان از عبارات دیگری نیز در همین رابطه استفاده کرد که شما هم به احتمال زیاد با آنها آشنا هستید از قبیل How, How Much, How Many از برخی الگوهای پرکاربرد میتوان جهت پرسشهای مفعولی استفاده کرد و در ابتدا از کلمه پرسش استفاده میشود Some patterns are usually used a lot, with the question word at the beginning, for raising object questions

After the question word, the auxiliary verb will follow پس ار کلمه پرسش, فعل کمکی قرار خواهد گرفت The final two items in the sentence will be the subject followed by the main verb as well و دو کلمه آخر در عبارت, فاعل و سپس فعل اصلی خواهند بود So let’s see how this pattern applies to the object questions in a few samples and in a few verb tenses پس بیائید به اتفاق یکدیگر با چند مثال و در چند زمان فعل, به برخی از سوالات مفعولی نگاه بیندازیم We put the auxiliary verb “Do” and “Does” at the beginning of simple present tense to make object questions ما در ابتدای جملات زمان حال, برای پرسیدن سوالات مفعولی از کلمات “Do” و “Does” با قرار دادن آنها در ابتدای عبارات استفاده میکنیم.

What do you eat for breakfast on weekdays در روزهای کاری هفته, شما برای صبحانه چه صرف میکنید؟ Where does your friend go to school دوست شما به چه دانشگاهی میرود؟ Speaking of the simple past, the auxiliary verb “Do” will always turn to “Did” for all questions هنگامیکه نوبت به زمان گذشته ساده میرسد, فعل کمکی “Do” همیشه به “Did” برای سوالات تبدیل میشود Where did you learn scuba diving شما کجا غواصی آموختید؟ how did you manage to fix that computer شما چگونه از عهده تعمیر آن رایانه برآمدید؟ But in many questions, two other items too are used and the sentences start using How Much / How Many and we are going to explain a word or two about them too

اما در بسیاری از سوالات, از دو عبارت چه مقدار برای پرسش استفاده میگردد و قصد داریم تا مقداری درباره آنها توضیح دهیم We can make use of “How Many” and “How Much” to form questions in simple present and the past میتوانیم از این دو عبارت برای پرسش در زمانهای حال و گذشته ساده استفاده نمائیم Usually, there is a noun immediately after these two phrases and before the auxiliary verbs معمولا پس از این دو عبارت و قبل از افعال کمکی یک اسم قرار دارد How much money do you have in your pockets now الان چه مقدار پول در جیبهایتان دارید؟ How many books did you buy yesterday when we went shopping at the all together دیروز که با هم برای خرید به پاساژ رفتیم, چند جلد کتاب خریدید؟

For other verb tenses too there is a formula to make object questions برای ساختن سوالات مفعولی در دیگر زمانها هم یک الگو وجود دارد Just pay attention to the specific auxiliary verb that the verb tense is using در این مواقع, از فعل کمکی بخصوصی که در زمان فعل مورد استفاده قرار گرفته استفاده کنید Everyone is enjoying watching the live football match on TV همه از تماشای زنده مسابقه فوتبال در تلویزیون لذت میبرند Why is everyone tuning into the sport channel to watch it چرا همه برای این کار تلویزیون را در کانال ورزش تنظیم کرده اند؟ When is everyone tuning into the movie and media channel to watch the new releases چه وقت همه برای تماشای جدیدترین فیلمها, به تماشای کانال رسانه و فیلم خواهند پرداخت؟

ادامه نوشته »