خانه / 2018

بایگانی سالانه: 2018

بنابراین و از این رو یا بطوریکه

شاید استفاده از چنین کلماتی در سخن همه ما امری عادی تلقی گردد و حتی دیگر به نحوه استفاده و چینش عبارات در کنار همدیگر چندان دقت و توجه نکنیم ولی هنگامیکه سخن از کلام صحیح به میان می آید مهم است تا با ریزترین نکات هم آشنا گردیم چون سخنوران و نویسندگان چیره دست افرادی هستند که به همین نکات به ظاهر پیش پا افتاده توجه کافی و وافی را دارند. بعضی وقتها توضیح درمورد استفاده از کلماتی که مترادف یکدیگر هستند حتی میتواند دشوار بنظر برسد چون شما شاید نتوانید بطور قانع کننده ای توضیح دهید که مثلا چرا استفاده از یک مترادف و یا متضاد در جملات خود در گویش و نوشتار بر دیگر عبارات برتری دارند و احتمالا پاسخ دادن به سوالاتی که از شما درباره نحوه چینش کلمات پرسیده میشود سخت بنظر برسد.

Although you may have been using these two expressions a lot, you may find it rather difficult to tell the difference between “So” and “So that” but why is it like that گرچه شما ممکن است که تابحال از این دو عبارت بسیار استفاده نموده اید, ولی شاید برایتان کمی دشوار بنظر برسد تا تفاوتهای بین دو عبارت “بطوریکه” را توضیح دهید ولی چرا اینگونه است؟ All of us use the term “So” every day but may not yet have thought about its origin and true application همه ما بطور روزانه از کلمه “بنابراین” استفاده میکنیم ولی ممکن است کاملا با منشا و کاربرد آن آشنا نباشیم Did you know that you can use “So” as an adverb, pronoun or conjunction آیا میدانستید میتوان از “So” به عنوان اسم, قید و حرف ربط استفاده کرد؟

Let’s begin with the first use of the term “So” as a coordinating conjunction which joins two or more sentences or words and in this case it can be understood meaning “Therefore” or for that specific reason بیائید در ابتدا با کاربرد نخستین کلمه “بنابراین” “So” آشنا گردیم که به عنوان حرف ربط همپایه جهت اتصال دو و یا چند عبارت و کلمه مورد استفاده قرار میگیرد و در چنین مواردی معنا و مفهوم “بدین جهت” و “بخاطر این مورد” مورد استنباط قرار میگیرد Usually in such cases, it appears between two complete sentences and defines the latter one as a result of the first one معمولا در چنین مواقعی, “So” در بین دو جمله کامل قرار گرفته و توضیح میدهد که عبارت دومی نتیجه جمله نخستین میباشد.

It was really cold inside, so I decided to close the window هوای داخل بسیار سرد بود, بنابراین من تصمیم گرفتم تا پنجره را ببندم As you can observe here, the first sentence explains the situation whereas the second one provides tips on the action which has been done همانگونه که در اینجا ملاحظه میکنید, جمله نخستین یک موقعیت را توصیف میکند درحالیکه عبارت دوم درباره کاری که انجام پذیرفته توضیحاتی ارائه میدهد When you encounter “So that” in sentences or in writing, you can expect the meaning “In order to” is intended by the writer هنگامیکه شما در یک متن با عبارت بطوریکه “So that” برخورد میکنید, میتوانید این برداشت را داشته باشید که منظور نویسنده “In order to” یا “به این منظور که” بوده است.

Generally speaking, “So that” is used to begin an adverb clause, that shows relationship between two actions through connecting a complete sentence to an incomplete one بطور کلی, عبارت “So that” یا “بطوریکه” درمواقعی مورد استفاده قرار میگیرد تا ربط دهنده دو عمل باشد یا شروع کننده جمله واره قیدی از طریق ارتباط بین دو جمله کامل و ناقص Please look at the following example, in which “So that” explains why something has been done or is to be carried out لطفا به جمله زیر نگاهی بیندازید که در آن “So that” توضیح دهنده دلیل انجام کاری است که انجام پذیرفته و یا صورت خواهد پذیرفت You need to exercise more, so that you lower your blood pressure – The second part shows the purpose of the first one

شما بایستی بیشتر ورزش کنید تا فشار خون خود را کاهش دهید – قسمت دوم درواقع توضیح دهنده هدف بخش نخست است Please note that many times, especially in speech, the “That” part after the word “So” can be omitted since it is optional لطفا توجه کنید که در بسیاری از موارد, بخصوص در هنگام صحبت کردن میتوان از قسمت “That” پس از کلمه “So” به دلیل اختیاری بودن اجتناب کرد Finally, we come to the final usage of the word “So” here which refers to the level or degree intended by the speaker and understood by the listener سرانجام در این بخش به سراغ آخرین کاربرد کلمه “So” میرسیم که از آن تعبیر به میزان و مقدار مورد نظر گوینده و درک و استنباط شده توسط شنونده میباشد.

The noise at the workshop was so loud that we needed to wear ear-protecting equipment میزان سر و صدا در کارگاه به حدی بود که ما مجبور به استفاده از تجهیزات محافظت از گوش و شنوائی شدیم The bottom line here is that the reason why we used the equipment was due to the high noise level already explained در اینجا, مخلص کلام و خلاصه بحث این است که دلیل استفاده از تجهیزاتی که اشاره شده است, میزان بالای صدا میباشد So, in such cases when you are putting an adverb or adjective in the complement clause, you can use “So” easily بنابراین در چنین مواردی که در جمله واره های متمم که با استفاده از قید / صفت ساخته میشوند, میتوان به راحتی از کلمه بنابراین “So” استفاده نمود.

ادامه نوشته »

اشاره به چهار قید پرکاربرد

همانگونه که مطلع هستید, قیدها از اهمیت زیادی برخوردار هستند چون به واسطه استفاده از آنها میتوانیم نحوه گویش و نوشتار خود را تغییر داده و همچنین لحن ادای کلمات و عبارات را میتوان بطور کلی یا جزئی تغییر داد. مثلا هنگامیکه شما درحال راه رفتن هستید و سریعتر گام برمیدارید, با استفاده از قید به سرعت میتوانید به شنونده مفهوم سریعتر رفتن را منتقل کنید. چنانچه به کتابهای داستان و رمانها دقت کنید و اهل مطالعه آنها هستید, درمیابید که نویسندگان و مولفین از قیدها بسیار در آثار ادبی و هنری و در نظم و نثر خود فراوان استفاده میکنند. در این میان برخی قیدها که درواقع توصیف کننده فعل در جملات هستند کاربردی تر از دیگران شده اند و مفید است تا با آنها آشنا شده و بیشتر از آنها در جملات استفاده کرد.

There are four adverbs which are being broadly used in speech and writing letters چهار قید هستند که به کرات در صحبت و نگارش نامه مورد استفاده قرار میگیرند They are “Just”, “Already”, “Still” and “Yet” but believe it or not, sometimes making a difference between their meaning can be a bit difficult آنها عبارتند از قیدهای فقط, قبلا, هنوز, تازه ولی نکته این است که برخی اوقات فرق گذاردن بین آنها ممکن است کمی دشوار بنظر برسد It seems that for fluent communication, it is essential to have a clear idea of them since they all relate to some phases in time از آنجائیکه هر چهار قید ذکر شده به مقاطع زمانی مربوط میشوند, مهم است تا درک صحیحی از آنها داشت برای کمک به داشتن و انجام محاوره روان و سلیس.

Many learners mistake “Just” and “Already” as having the same meaning and application in sentences, and the same goes with the other two adverbs of “Still” and “Yet” and it seems there is lack of clarity about them بسیاری از فراگیران در استفاده از قیدهای فقط و قبلا دچار اشتباه شده و معنای آنها را یکسان در نظر میگیرند, همچنین این مطلب درمورد قیدهای هنوز و تازه هم صدق میکند Hello Ahmad, I have heard you are going to buy a new car سلام احمد, شنیده ام که قصد خرید خودروی نو را دارید Well, I have already purchased my new car and it is parked in the garage راستش من قبلا خودروی نو خود را خریداری کرده و الان هم در پارکینگ است Please pay attention to the timing here لطفا به زمانبندی در اینجا دقت کنید.

I am still working on this report من هنوز مشغول کار بر روی این گزارش هستم I have not watched that movie yet من هنوز آن فیلم را تماشا نکرده ام Can you tell the minor differences between the adverbs mentioned above آیا میتوانید تفاوتهای جزئی اشاره شده در بین قیدهای بالا را نام ببرید؟ Let’s begin with the adverb “Just” which has also been used in one of the examples above بیائید از قید فقط “Just” شروع کنیم که در یکی از مثالهای بالا از آن استفاده شد It refers to something which has happened or started a short time ago and very recently آن به اتفاق و رویداد و چیزی اشاره میکند که اخیرا و در فاصله بسیار کوتاهی از حال روی داده است I have just finished that report من تازه آن گزارش را به اتمام رسانده ام.

Already is another adverb being discussed here which refers to an action which has happened before another one or sooner than expected از قید قبلا “Already” در مواقعی استفاده میشود که کاری قبل از دیگری و یا زودتر از انتظار روی داده باشد Let’s go to the box office to get our tickets بیائید به گیشه برویم تا بلیطهای خود را دریافت کنیم Don’t worry. I have already obtained them نگران نباش, من قبلا آنها را دریافت کرده ام Still is the third adverb we are referring to in this article and it is used when talking about an event which is not yet finished, although in the speech or writing, we might have expected it to have already been accomplished. Please pay attention to the following example to learn more

در این مقاله, ما با سومین قید مواجه هستیم که هنوز “Still” میباشد و از آن در هنگامی استفاده میشود که به کاری اشاره داریم که هنوز به اتمام نرسیده است, گرچه در نوشتار و سخن ممکن است این انتظار را داشته ایم که آن قبلا به انجام رسیده باشد. لطفا به مثال زیر برای روشن شدن مطلب توجه کنید Let’s go to the movie theater بیائید با هم به سینما برویم But I am still wearing my clothes اما من هنوز مشغول پوشیدن لباسهای خود هستم Here, the other person expects the first individual to be already ready to leave در اینجا, گوینده از شخص اول این انتظار را داشته است تا قبلا حاضر شده باشد Finally we are going to mention a few points about the adverb “Yet” which is also used a lot

و بالاخره به قید هنوز “Yet” میرسیم که از آن هم بسیار استفاده میشود When this adverb is used, the speaker means that an action is expected to be done soon and that has happened already هنگامیکه این قید استفاده میشود, منظور گوینده این است که کاری قریب الوقوع است که انجام بشود و هنوز اتفاق نیفتاده است Have you eaten anything yet آیا هنوز چیزی خورده اید؟ Actually, no. I have not ordered anything yet راستش نه. من هنوز چیزی سفارش نداده ام This adverb is used a lot in negative statements as well as questions از این قید در سوالات و عبارات منفی بسیار استفاده میشود It is also possible to use “Still” in negative sentences but having a sort of contrary expectation

همچنین ممکن است تا از قید هنوز “Still” در جملات منفی استفاده کرد درحالیکه انتظار متفاوتی مورد نظر بوده است For example, he still has not graduated from college به عنوان نمونه, او هنوز از دانشکده فارغ التحصیل نشده است It seems the speaker expected that the person referred to should have already graduated from college but apparently he still is studying در اینجا اینطور بنظر میرسد که منظور گوینده این بوده است که از فرد مورد خطاب این انتظار میرفته است که تا حالا فارغ التحصیل شده باشد ولی وی هنوز مشغول تحصیل است.

ادامه نوشته »

مثالهائی درباره ترجیحات و تعارفات

شاید قسمت زیادی از کلماتی که ما همه روزه در سخنان و یا حتی نوشتار غیر رسمی و دوستانه خود استفاده میکنیم مربوط به تعارفات و احوالپرسی و یا بیان ترجیحات خود در مناسبات مختلف اجتماعی باشند. به عنوان مثال هنگامیکه به اتفاق چند تن از دوستان خود به یک میهمانی دعوت میشوید و یا با آنها به یک رستوران و غذاخوری میروید, استفاده از چنین عباراتی که منتقل کننده احساسات درباره تعارفات و مودب بودن و رعایت موارد اخلاقی و احترام به دیگران میباشند افزایش یابد. تقریبا برای همه ما پیش آمده است که از میهمانانی که به منزل ما آمده اند درباره میل آنها به غذا و نوشیدنی سوال پرسیده باشیم و یا خود در چنین مواقعی بوده و به سوالات طرح شده توسط میزبان با رعایت احترام و دوستانه پاسخ داده باشیم.

Imagine that you are at a restaurant and would like to order your food but are not sure what تصور کنید که در یک رستوران هستید و قصد دارید تا غذای خود را سفارش دهید ولی هنوز در این باره مطمئن نیستید The server walks over to your table and asks you about your preference, using such expressions as “Would you like to order or you need some more time” and these phrases as you know are very common in eating places گارسون به کنار میز شما آمده و از شما درباره ترجیح غذائیتان با چنین عباراتی سوال میپرسد “آیا تمایل به سفارش غذا دارید یا به زمان بیشتری نیاز دارید” و همانگونه که میدانید, چنین عباراتی در غذاخوریها بسیار مورد استفاده قرار میگیرند.

I prefer rice to hamburger من برنج را به همبرگر ترجیح میدهم This can be the answer to this sample question asked by the restaurant staff “Do you prefer rice or hamburger” and this is also a very common type of query این میتواند در جواب چنین سوالی مطرح شده توسط کارکنان رستوران باشد “آیا شما برنج را ترجیح میدهید یا همبرگر را” و معمولا این پرسشها بسیار رایج هستند In fact, all of use use a lot of such statements every day
when it comes to expressing our opinions or preferences about making choices and they help us continue talks درحقیقت, همه ما بسیار از چنین عباراتی بطور روزانه استفاده میکنیم تا در هنگام انتخاب کردن به بیان ترجیحات و نظرات خود بپردازیم و آنها به ما در ادامه صحبت کمک میکنند.

To begin with, let’s take a look at some general preference in sentences در ابتدای کار, بیائید به ترجیحات عمومی در جملات بپردازیم In many such statements, we use the verb “Prefer” to express our likes towards something as a whole which is not tied to any specific time or place. In fact, we state that we like something overall, for example when discussing food choices at a restaurant or coffee shop در بسیاری از چنین عباراتی از فعل ترجیح دادن “Prefer” استفاده میکنیم تا علاقه کلی خود را به چیزی نشان دهیم, معمولا این عبارات به زمان و مکان خاصی محدود نمیشوند, به عنوان مثال هنگامیکه در یک رستوران یا قهوه خانه درباره انتخاب غذا صحبت میکنیم.

In response to questions which are asked using “Prefer” we can use the prepositions “To” or “Over” to continue the talks در پاسخ به سوالاتی که با استفاده از کلمه ترجیح “Prefer” پرسیده میشوند معمولا از حروف اضافه “To” و “Over” برای ادامه صحبت استفاده میشود Do you prefer coffee or tea? I prefer tea to / over coffee آیا شما چای میل دارید یا قهوه؟ من چای میل دارم In addition to putting a noun after the verb “Prefer”, we can also make use of gerunds, which are the base forms of the verbs combined with “ing” that is also very common در کنار استفاده از اسامی بعد از فعل ترجیح دادن “Prefer” همچنین میتوانیم از اسم مصدر یا همان حالت افعال با استفاده از “ing” بهره ببریم که بسیار هم شایع میباشد.

Do you prefer having pizza or sandwich this evening آیا شما ترجیح میدهید که امشب پیتزا سفارش دهید یا ساندویچ؟ It is possible to find using “Prefer” rather formal in some parts of the world ممکن است در برخی نقاط دنیا استفاده از کلمه ترجیح دادن “Prefer” کمی رسمی محسوب گردد In these cases, it is fine to use “Like Better” instead در چنین مواردی میتوان از عبارت جایگزین بهتر دوست داشتن “Like Better” استفاده کرد I like sandwich better من ساندویچ را بیشتر دوست دارم The phrase “Would Rather” is also very common in speech and you can combine it using a contraction as well عبارت مرسوم “Would Rather” یا ترجیح دادن را میتوان به همراه گونه اختصاری آن در گفتار استفاده کرد.

Would you rather buy a weekend house or an apartment آیا شما ترجیح میدهید تا یک منزل ییلاقی و ویلائی خریداری کنید یا یک آپارتمانI’d rather stay home and watch the soap opera on TV من ترجیح میدهم تا در منزل مانده و به تماشای سریال تلویزیونی بپردازم Still there is another way of expressing preferences in questions and answers and “Would Prefer” is the one راه دیگری هم برای بیان ترجیحات در سوالات و جوابها وجود دارد و آن استفاده از “Would Prefer” میباشد Would you prefer to take a taxi or take the bus آیا شما ترجیح میدهید تا تاکسی بگیرید یا سوار اتوبوس شوید I would prefer to use public transportation من ترجیح میدهم تا از حمل و نقل عمومی استفاده کنم.

ادامه نوشته »

تغییر برخی باورهای گرامری قدیمی

شاید باورکردن این مطلب کمی دشوار بنظر برسد ولی با دقت در برخی متون و مخصوصا در بعضی فیلمها در می یابیم که برخی قواعد گرامری ممکن است آنقدرها هم به اصطلاح سفت و سخت نباشند و میتوان آنها را تغییر داد. البته این بدین معنا نیست که هر فردی میتواند اقدام به گزینش و یا ایجاد کردن نحوه جدیدی از صحبتهای روزانه و عامیانه نماید ولی همانگونه که عرض شد میتوان تغییرات کوچکی در مکان و جایگاه برخی آیتمها نظیر قسمتهای افعال و مصدرها و همچنین نحوه گزینش و قرارگیری حروف ربط در عبارات و جمله ها انجام داد. احتمالا پس از خواندن سریع و مختصر این نکات شما هم علاقمند شده اید تا در بحث امروز با ما همراه شده و از روشها و تکنیکهائی که در این مقال به آنها اشاره میشوند بطور آزمایشی استفاده کنید.

Some rules might change when speaking with others in an informal way but it is advised not to do so when writing a piece formally برخی قوانین در هنگام صحبت با دیگران ممکن است کمی تغییر کنند, مخصوصا در موارد دوستانه و غیر رسمی ولی توصیه شده از چنین تغییراتی در هنگام نگارش متون رسمی پرهیز کرد If you have a glance at some world-renowned dictionaries like Oxford or encyclopedias, you will find hundreds of new entries and word data which might have been recently added to those sources چنانچه نگاهی اجمالی به لغتنامه ها و دائره المعارفهای معروف بین المللی از قبیل آکسفورد بیندازید, درخواهید یافت که ممکن است صدها لغت و ورودیهای جدید اخیرا به آنها قبل اضافه شده اند.

This shows that new words and phrases are constantly being coined and so do some structures این نشاندهنده این مطلب است که کلمات و عبارات جدیدی همواره ساخته شده و همچنین برخی ساختارها نیز در حال تغییر هستند For instance, since long time ago, we have been told not to split the infinitives in the sentences we make به عنوان نمونه, از مدتها قبل به ما گفته شده است که از جداسازی قسمتهای مصدر اجتناب کنیم But even a lot of authentic dictionaries these days say it is okay to split infinitives sometimes, especially in speech and informal occasions ولی امروزه خیلی از لغتنامه های معتبر هم به ما اعلام میکنند که میتوان به جداسازی مصدر در مواقعی همچون گفتگوهای دوستانه و غیر رسمی اقدام نمود.

Many learners have been taught that it is wrong to split an infinitive به بسیاری از فراگیران آموزش داده شده است تا از جداسازی مصدر اجتناب کنند But as stated above, there is no general rule of thumb for this rule these days اما همانگونه که در بالا عرض شد, امروزه قواعد و قوانین به اصطلاح کلی و سر انگشتی برای این موضوع وجود ندارد As you know, infinitives are called the unchanged forms of verbs recognized with a “To” at the beginning همانگونه که میدانید, مصدرها فرم و گونه کلی افعال هستند و با استفاده از “To” در ابتدای آنها شناخته میشوند Such as To Go مانند رفتن It is possible to split an infinitive using an adverb in the middle میتوان با استفاده از قید در وسط, مصدر را جدا کرد.

Here is an example در اینجا به مثالی اشاره میشود He began to quickly make scrambled eggs او به سرعت شروع به تهیه نیمرو کرد In this sample sentence, the infinitive “To Make” has been separated using the adverb “Quickly” and it sounds very natural and widely used in speech در این عبارت نمونه, مصدر “To Make” با استفاده از قید “Quickly” جدا شده است و این الگو در گفتار بسیار طبیعی و پرکاربرد بنظر میرسد Based on recent findings, such new patterns can be traced back to Latin rules in writing and speech براساس برخی یافته های جدید, بنظر میرسد منشا چنین الگوهای جدید نگارش و گفتاری را میتوان به متون لاتین مربوط دانست.

So, unless you have to use the traditional infinitive type, you can split the infinitive using an adverb بنابراین, چنانچه اجباری در بکارگیری استفاده از مصدر به صورت سنتی نمیباشد, میتوانید با استفاده از یک قید آنرا جدا کنید The second old myth is never begin a sentence with a conjunction داستان و افسانه قدیمی دیگر این است که هرگز جمله ای را با استفاده از حروف ربط آغاز نکرد Again there are so many cases which dismiss this claim باز میتوان به موارد بسیاری برخورد که این نظریه را رد میکنند The words such as “And” , “But” and “Or” are what known as coordinating conjunctions کلماتی مانند “And” و “But” و “Or” به معنای و – اما – آیا به عنوان حروف ربط هماهنگ کننده یا همپایه نامیده میشوند.

I bought a digital camera online. And it proved to be very good من یک دوربین از طریق آنلاین خریداری کردم. و در عمل کالای بسیاری خوبی از آب درآمد As you can see, these two sentences mean very well and the second one has started using the conjunction And همانگونه که مشاهده میکنید, این دو جمله با معنا و صحیح هستند و عبارت دوم با استفاده از حرف ربط “And” ساخته شده است The second sentence is also correct since it has a subject and a predicate whereas “And proved to be very good” is incorrect جمله دوم چون از فاعل و گزاره تشکیل شده است کاملا صحیح میباشد درحالیکه این عبارت “And proved to be good” ناقص و اشتباه میباشد.

ادامه نوشته »

قواعد استفاده از اختصار نویسی

تقریبا همه ما هم در گفتار و هم در نوشتار و حتی در موقع مطالعه کتب و مجلات بارها به مقوله خلاصه نویسی برخورد کرده ایم و با این روش بسیار پرکاربرد آشنا هستیم. دلایل زیادی وجود دارند که نویسندگان و گویندگان تصمیم میگیرند تا قسمتهائی از جملات مثلا آنهائی که به فعل و یا ترکیب فعل و صفت مربوط میشوند را بطور خلاصه نویسی انجام دهند. شاید چون این روش و تکنیک ادبی و انشائی آنقدر مرسوم شده است که ما کمتر حتی به آن فکر میکنیم و به راحتی از کنار چنین نوشته هائی عبور میکنیم ولی مهم است تا در زمینه گرامری با این تکنیک آشنائی داشته باشیم. شاید به دلیل کمبود جا در فضاهائی مانند صفحات مجازی و پروفایلهای کاربران در تلفنهای هوشمند, استفاده از خلاصه نویسی در چنین مواردی مرسوم تر باشند.

All of us make use of contractions in our everyday lives, when speaking with others or when it comes to writing a piece or a letter even without being aware of doing this همه ما بطور روزمره از اختصارات در صحبت و نامه نگاری استفاده میکنیم و خیلی وقتها به این مساله واقف هم نیستیم We shorten a lot of words and phrases for the convenience or saving time or both of them or maybe since there is limited space on our cell phones screens to input all letters of the alphabet when composing a message ما اقدام به کوچک کردن تعداد زیادی از عبارات و کلمات می نمائیم, خواه به دلیل راحتی و سهولت و یا بخاطر صرفه جوئی در وقت و زمان و شاید هم برای محدود بودن فضا در صفحه تلفن همراه هنگام نوشتن مطالب.

One of the most common ways of making contractions is through joining words via using a mark known as apostrophe یکی از مرسوم ترین روشهای ساختن اختصارات ادغام کردن کلمات با استفاده از نشانه ای بنام آپاستروف است This mark clearly shows the reader of the contents just where some omissions and joining have taken place این نشانه به روشی شفاف به خواننده مطالب نشان میدهد که در کجا حذف و ادغام صورت پذیرفته است For instance, when you look at the combination of the words “Is” and “Not” in the word “Isn’t” you can see that they have merged with each other and there is a word or letter missing between these two words and the apostrophe clearly indicates this matter

به عنوان نمونه, هنگامیکه به نحوه ترکیب کلمات “Is” و “Not” دقت میکنید, در می یابید که یک حرف در بین این دو کلمه در هنگام ادغام شدن کسر میگردد و استفاده از آپاستروف به وضوح بیانگر این مطلب میباشد On the other hand, although contractions seem so widely used in everyday speech by native speakers, but a lot of learners fear they might mistake the shortened words and lose the focus when listening to the audio files and watching video presentations از طرف دیگر, گرچه گویشوران بومی بسیار از تکنیک اختصار نویسی در گفتارهای روزانه استفاده میکنند, اما فراگیران ممکن است این نگرانی را داشته باشند که هنگام استفاده از برنامه های خبری صوتی و تصویری دچار اشتباه در درک مطلب گردند.

So, there is one basic question raised over here which is when do we need to use contractions بنابراین سوالی در اینجا مطرح میگردد و آن این است که اصولا ما چه وقت نیاز داریم تا از مختصر نویسی استفاده کنیم In everyday informal speech, picking contractions is the primary choice, unless we would like to emphasize a point در هنگام انجام صحبتهای روزانه و غیر رسمی, اختصارات انتخاب نخست هستند, مگر اینکه قصد تاکید بر روی نکته ای را داشته باشیم I’m not hungry – I am not hungry هر دوی این عبارات یکسان و به معنی گرسنه نبودن هستند ولی در دومی نوعی تاکید مشاهده میگردد The first one is casual and rather factual phrase عبارت اولی به نوعی حاوی یک حقیقت میباشد و غیر رسمی است.

Please note that most verbs in contractions are auxiliary ones like in these sentences: I’d like a cup of tea or I’ll call you tomorrow لطفا توجه کنید که اکثر افعال در عبارات اختصاری فعلهای کمکی هستند مانند دو جمله ذکر شده But sometimes contractions might seem rather tricky to detect like when comparing the following two sentences: He’s leaving for Tehran tomorrow – He’s a doctor working at the hospital – As you can see in the second example, the contraction shows the main verb “Be” is used which is not an auxiliary اما برخی اوقات شناسائی و پیداکردن خلاصه نویسی ها ممکن است کمی دشوار بنظر برسد. لطفا به دو مثال زیر توجه کنید؟ او فردا عازم تهران است – او پزشک است و در بیمارستان کار میکند.

همانگونه که مشاهده میکنید, مختصر نویسی در جمله دوم در ارتباط با فعل اصلی “Be” و نه کمکی میباشد In other words, such verbs as “Be” and “Have” can be auxiliary on one contraction and main verb in another به عبارت دیگر, افعالی از قبیل “Have” و “Be” میتوانند در یک گونه اختصار فعل کمکی باشند و در دیگری فعل اصلی The other point is not to use affirmative contractions at the end of the sentences – Are you an author? Yes, I am نکته دیگر این است که هرگز نمیتوان اختصارات مثبت را در انتهای جملات استفاده کرد But in negative forms, we can put contractions at the ending such as Is he a nurse? No, he’s not اما مانند این مثال که ذکر شد, میتوان از انواع مختصر منفی عبارات در انتهای جملات و پاسخ کوتاه استفاده کرد.

ادامه نوشته »

ادامه مبحث طرح پرسش و سوال

همانگونه که در بحث جلسه قبل مطرح شد, نحوه پرسش سوال بخصوص در صحبتهای روزانه و عامیانه مهم است تا بتوان منظور خود را به مخاطب به خوبی انتقال داد و همچنین متوجه منظور گوینده شد. در ادامه بحث, امروز به عبارات و کلمات گرامری جدیدی خواهیم پرداخت که میتوانند به ما کمک کنند تا به ادامه سخن بپردازیم. تصور کنید که شما در یک باشگاه فرهنگی هنری عضو شده اید و یا در یک اردوی فرهنگی و تفریحی ثبت نام کرده اید که به همراه چند نفر در یک گروه قرار دارید. طبیعتا چون دانش آموزان و افرادی که در هر یک از این گروهها قرار دارند به تازگی با یکدیگر آشنا شده اند, از یکدیگر پرسشهائی را مطرح خواهند ساخت از قبیل نام و نام خانوادگی و سپس محل تولد و زندگی و شهر و کشور و علایق و سلایق و دیگر موارد.

Some sample questions raised in such cases and environments are like: What do you feel like doing today? When did you enroll in this course? Where did you learn about this camping first برخی از سوالات نمونه که در چنین مواقع و فضاهائی مطرح میشوند عبارتند از: امروز قصد انجام چه کارهائی را دارید؟ چه وقت در این دوره ثبت نام کردید؟ از کجا درباره این برنامه اردو خبر دریافت کردید؟ As you can see, such questions have been formed using the Wh words همانگونه که ملاحظه میکنید, چنین سوالاتی با استفاده از کلماتی که با Wh شروع شده اند مطرح میشوند Such types of questions are also known as object ones به چنین سوالاتی پرسشهای مربوط به مفعول هم اطلاق میشود.

The objects in such questions can be some information which will be provided by the addressee and other expressions used in this respect are formed using “How”, “How Much”, and “How Many” and you definitely are already familiar with them در پاسخ به سوالات مفعولی, معمولا معلوماتی از سوی فرد مخاطب ارائه میگردند و برخی اوقات میتوان از عبارات دیگری نیز در همین رابطه استفاده کرد که شما هم به احتمال زیاد با آنها آشنا هستید از قبیل How, How Much, How Many از برخی الگوهای پرکاربرد میتوان جهت پرسشهای مفعولی استفاده کرد و در ابتدا از کلمه پرسش استفاده میشود Some patterns are usually used a lot, with the question word at the beginning, for raising object questions

After the question word, the auxiliary verb will follow پس ار کلمه پرسش, فعل کمکی قرار خواهد گرفت The final two items in the sentence will be the subject followed by the main verb as well و دو کلمه آخر در عبارت, فاعل و سپس فعل اصلی خواهند بود So let’s see how this pattern applies to the object questions in a few samples and in a few verb tenses پس بیائید به اتفاق یکدیگر با چند مثال و در چند زمان فعل, به برخی از سوالات مفعولی نگاه بیندازیم We put the auxiliary verb “Do” and “Does” at the beginning of simple present tense to make object questions ما در ابتدای جملات زمان حال, برای پرسیدن سوالات مفعولی از کلمات “Do” و “Does” با قرار دادن آنها در ابتدای عبارات استفاده میکنیم.

What do you eat for breakfast on weekdays در روزهای کاری هفته, شما برای صبحانه چه صرف میکنید؟ Where does your friend go to school دوست شما به چه دانشگاهی میرود؟ Speaking of the simple past, the auxiliary verb “Do” will always turn to “Did” for all questions هنگامیکه نوبت به زمان گذشته ساده میرسد, فعل کمکی “Do” همیشه به “Did” برای سوالات تبدیل میشود Where did you learn scuba diving شما کجا غواصی آموختید؟ how did you manage to fix that computer شما چگونه از عهده تعمیر آن رایانه برآمدید؟ But in many questions, two other items too are used and the sentences start using How Much / How Many and we are going to explain a word or two about them too

اما در بسیاری از سوالات, از دو عبارت چه مقدار برای پرسش استفاده میگردد و قصد داریم تا مقداری درباره آنها توضیح دهیم We can make use of “How Many” and “How Much” to form questions in simple present and the past میتوانیم از این دو عبارت برای پرسش در زمانهای حال و گذشته ساده استفاده نمائیم Usually, there is a noun immediately after these two phrases and before the auxiliary verbs معمولا پس از این دو عبارت و قبل از افعال کمکی یک اسم قرار دارد How much money do you have in your pockets now الان چه مقدار پول در جیبهایتان دارید؟ How many books did you buy yesterday when we went shopping at the all together دیروز که با هم برای خرید به پاساژ رفتیم, چند جلد کتاب خریدید؟

For other verb tenses too there is a formula to make object questions برای ساختن سوالات مفعولی در دیگر زمانها هم یک الگو وجود دارد Just pay attention to the specific auxiliary verb that the verb tense is using در این مواقع, از فعل کمکی بخصوصی که در زمان فعل مورد استفاده قرار گرفته استفاده کنید Everyone is enjoying watching the live football match on TV همه از تماشای زنده مسابقه فوتبال در تلویزیون لذت میبرند Why is everyone tuning into the sport channel to watch it چرا همه برای این کار تلویزیون را در کانال ورزش تنظیم کرده اند؟ When is everyone tuning into the movie and media channel to watch the new releases چه وقت همه برای تماشای جدیدترین فیلمها, به تماشای کانال رسانه و فیلم خواهند پرداخت؟

ادامه نوشته »

طرح پرسش با سوالات آری یا خیر

در جلسه قبل به اتفاق یکدیگر به مقوله طرح پرسشهائی با استفاده از افعال و عبارات فاعلی پرداختیم و در این قسمت به ادامه این بحث که بخش جالب و پرکاربرد سوالات آری یا خیر را در بر میگیرد خواهیم پرداخت و همچون گذشته با استفاده از چندین مثال و نمونه به روشن ساختن این مباحث میپردازیم. به غیر از روشهائی که در هفته قبل به آنها اشاره کردیم, چه نوع دیگری از پرسشها به ذهن شما خطور میکنند که میتوان از آنها در گفتار و نوشتارهای روزانه استفاده کرد و همچنین در هنگام درک مطلب شفاهی و در حین انجام مذاکرات با دیگران متوجه مطلب شد؟ آیا همواره ما مجبور هستیم تا در پاسخ به سوالاتی که از ما مطرح میشوند به طور تفصیل پاسخ دهیم و یا اینکه خیلی از موارد روزمره را میتوان با پاسخ کوتاه به انجام رساند؟

We believe you are already familiar with the concept of yes-no questions and how to form them when it comes to asking for a kind of confirmation from the speaker or listener به احتمال زیاد شما قبلا با نحوه پرسش سوالات آری یا خیر آشنائی دارید که از آنها در مواقع پرسیدن و دریافت تائید از مخاطب یا شنونده مورد استفاده قرار میگیرند It is possible to make the whole process of asking such questions easier, if you know where to put the words and which intonation and rhythm to use امکان این هست که این مبحث را به نحوی آسانتر در نظر گرفت, چنانچه شما آگاه باشید از نحوه قرارگیری کلمات و همچنین از لحن و تلفظ صحیح استفاده نمائید But what are yes-no questions anyway and where to use them

اما پرسش این است که اصولا سوالات آری یا خیر چیستند و چه وقت میتوان از آنها استفاده کرد؟ Simply, such questions request a short answer of positive or negative بطور ساده, چنین سوالاتی نیاز به پاسخ مثبت یا منفی کوتاه دارند Are you coming to the theater with us / Does this color look good on me آیا شما به همراه ما به تئاتر می آئید؟ / آیا این رنگ برای من مناسب است As you can see and hear in speech, yes-no questions do not begin with words such as “Who” or “Which” or ” Where” that are known as common question words همانگونه که ملاحظه میکنید و در صحبت میشنوید, پرسشهای آری یا خیر یدون استفاده از کلمات عمومی پرسشی همانند “Who” و “Which” و “Where” ساخته میشوند.

When it comes to forming yes-no questions, we can easily make use of such auxiliary verbs as “Have” “Be” and “Do” and as you already know, these are also called helping verbs since they assist the main verbs carry the intended meaning هنگامیکه سخن از ساختن سوالات آری یا خیر به میان می آید, براحتی میتوانیم از افعال کمکی “Do” “Have” و “Be” استفاده کنیم و همانگونه که مطلع میباشید, به اینها افعال کمک کننده اطلاق میگردد چون به افعال اصلی در انتقال مفهوم مورد نظر یاری میرسانند Have you ever been to the city of Yazd آیا تاکنون از شهر یزد دیدن کرده اید؟ As you can see, the short answer to such questions can be yes or no همانگونه که مشاهده میکنید, پاسخ کوتاه به این سوالات آری / خیر میباشد.

Let’s examine a few more statements and then their relevant questions. Please note that in the following statements, no auxiliary verbs have been used and when making the questions, we follow this pattern: Auxiliary verb + subject + main verb بیائید به اتفاق یکدیگر به چند مثال بیشتر به همراه عبارات و سوالات مربوطه نگاهی بیندازیم. لطفا دقت کنید که در عبارات از هیچ فعل کمکی استفاده نشده است و در حین مطرح ساختن سوالات از این الگو استفاده میکنیم: فعل کمکی + فاعل + فعل اصلی I went to the college / Did you go to the college من به دانشکده رفتم / آیا شما به دانشکده رفتید؟ You read books well / Do you read books well شما خوب کتاب میخوانید / آیا شما خوب کتاب میخوانید؟

Please keep this point in mind that not all yes-no questions begin with auxiliary verbs and some start using modals such as “Can” “Should” or “May” which express possibility or necessity or permission لطفا این نکته را در ذهن خود داشته باشید که همه سوالات آری / خیر با افعال کمکی آغاز نشده و برخی از آنها با استفاده از افعال حالتی ساخته میشوند مانند “Can” “Should” و “May” و از آنها جهت بیان احتمال, ضرورت و یا اجازه استفاده میگردد Can I have a meeting with the CEO آیا میتوانم با مدیر عامل جلسه داشته باشم؟ Should I take the 10-o’clock train آیا من بایستی تا قطار ساعت 10 را سوار شوم؟ May I have your email address please آیا میتوانم آدرس ایمیل شما را داشته باشم؟

It is also practical to form yes-no questions using neither of the above-mentioned options but simply placing the verb “Be” as the main verb at the beginning of the sentences همچنین این امکان وجود دارد تا با قرار دادن قعل بودن “Be” در ابتدای جمله به جای استفاده از دو نوع ذکر شده در بالا سوالات آری یا خیر ساخت Are you the doctor working in this pharmaceutical company آیا شما پزشکی هستید که در این شرکت داروسازی مشغول به کار میباشد؟ You can answer such questions using “Yes” or “No” and may continue your answer using auxiliaries شما میتوانید پاسخ چنین سوالاتی را با بله و خیر بدهید و یا با استفاده از افعال کمکی جواب خود را ادامه دهید Do you have a car? Yes, I do آیا شما خودرو دارید؟ بله, دارم.

ادامه نوشته »

طرح پرسش و سوالات فاعلی

خیلی از مواقع که شما مشغول انجام مکالمات هستید طبیعتا به طرح پرسشهائی مشغول خواهید شد که طرف مقابل به پاسخ آنها خواهند پرداخت. همچنین هنگامیکه سخن از نگارش مقالات به میان می آید, میتوان از ضمائر فاعلی برای پرسش کردن استفاده کرد. درواقع شاید غیر ممکن باشد که سخنگوی خوبی بود یا اینکه به صحبت کردن برای مدت طولانی پرداخت بدون اینکه از گرامر و قواعد آن برای پرسش کردن استفاده کرد. اما موضوع به همین جا ختم نمیشود چون برای خیلی از گویشوران که به مرور نکات در زبان انگلیسی میپردازند, سوال پرسیدن شاید کمی سخت بنظر برسد چون شاید به راحتی بخاطر نداشته باشند که در هنگام ساختن سوالات, ترتیب اجزای کلمات به چه صورت خواهد بود و فاعل را در کجای عبارات قرار دهند.

When it comes to teaching at institutes and in private sessions, knowing how to make questions in a non-confusing manner matters هنگامیکه سخن از تدریس در کلاسهای آموزشگاهی و در جلسات خصوصی به میان می آید, مهم است تا از نحوه پرسش کردن به نحوه صحیح و شفاف آگاه بود As an example, as far as international educational testing systems of IELTS and TOEFL are concerned, you will face numerous questions when taking them به عنوان مثال, در هنگام مواجه شدن با سوالات در آزمونهای آموزشی بین المللی همچون آیلتس و تافل, در هنگام برگزاری این امتحانات شما به پاسخ دادن چنین پرسشهائی خواهید پرداخت And thus, mentioning a few words on how to make questions appropriately matters a lot

و بنابراین, حائز اهمیت است تا با نحوه صحیح پرسیدن سوالات آشنا بود For people with poor knowledge of grammar, this part seems rather frustrating and they might try to avoid questions برای افرادی که از دانش گرامر ضعیفی برخوردار هستند, این قسمت ممکن است کمی دشوار بنظر برسد و شاید آنها سعی در اجتناب از پرسش ها را داشته باشند As an old rule, a lot of questions involve using auxiliary verbs which are also known as helping verbs as we add them to the main verbs to make their meanings clearer. There are three famous such verbs which are known to us
all and they are “Be”, “Have” and “Do” and we are going to mention a few examples in this respect just to practice how to use them

به عنوان یک راهکار قدیمی, در بسیاری از سوالات از افعال کمکی استفاده میشود که همانگونه که میدانید آنها را به افعال اصلی به منظور روشن ساختن مفهوم آنها اضافه میکنیم. همچنین سه فعل کمکی که همه ما با آنها آشنا هستیم “Have” “Be” “Do” هستند و قصد داریم تا با ذکر چند مثال در اینجا به تمرین نحوه استفاده از این افعال بپردازیم First off, we begin with subject questions which are related to the subjects in the sentences who have performed a job or an action در ابتدا مبحث خود را با سوالات فاعلی آغاز میکنیم که مربوط به پرسش از فاعل جملات درباره انجام کارها میپرسد Who takes the bus to work every day چه فردی هر روز با اتوبوس به محل کار خود میرود؟

In subject questions made using the word “Who” we follow the same subject-verb pattern and will not apply any inversions of the placements of the words in statements در سوالات فاعلی که با استفاده از کلمه پرسشی “Who” ساخته میشوند, ما از همان الگوی فاعل و فعل استفاده میکنیم و در عبارات هیچ گونه جابجائی بین کلمات روی نخواهد داد Generally speaking, subject questions are easy to spot when using words such as “Who” or “What” at the beginning of the sentences معمولا شناسائی پرسشهای فاعلی آسان است چون از کلماتی همانند “Who” و “What” در ابتدای جملات استفاده میشود And we can use subject questions in simple present, simple past as well as simple future tenses

و همچنین ما میتوانیم از سوالات فاعلی در زمانهای حال ساده, گذشته ساده و آینده ساده استفاده نمائیم However, in some cases, subject questions may appear in other tenses and some auxiliary verbs might be used before the main verbs اما در برخی موارد ممکن است که سوالات فاعلی در برخی دیگر از زمانها ظاهر شوند و افعال کمکی میتوانند قبل از افعال اصلی مورد استفاده قرار گیرند Here is an example using the present continuous tense در اینجا به مثالی با استفاده از زمان حال استمراری اشاره میشود Who is coming with me to the volleyball game چه کسی به همراه من برای تماشای بازی والیبال می آید؟ The auxiliary verb “Be” has appeared in the form of Is فعل کمکی “Be” بصورت “Is” در آمده است.

Who was watching the game when they scored a goal چه فردی مشغول تماشای بازی بود هنگامیکه آنها گل زدند The auxiliary verb “Be” appears as Was فعل کمکی “Be” بصورت “Was” ظاهر شده است As an author, what do you like to write about in your book به عنوان یک مولف, در کتابتان قصد دارید تا درباره چه موضوعی بنویسید؟ Please pay attention not to get confused here since this question is more relevant to the object rather than the subject لطفا دقت کنید تا در این مورد اشتباه نکنید. در این عبارت توجه به مفعول است (موضوع کتاب) تا فاعل (نویسنده) Who broke the glass چه کسی شیشه را شکست Who likes to order pizza today چه کسی مایل است تا امروز پیتزا سفارش دهد؟

ادامه نوشته »

امکانات مدرن آموزشی برای مربیان

هنگامیکه سخن از استفاده از امکانات آموزشی در کلاسها به میان می آید, احتمالا بسیاری از دانش آموزان و دانشجویان از ورود فن آوری یا همان تکنولوژی به محیط کلاسها استقبال میکنند, مخصوصا با توجه به این نکته که امروزه بسیاری از داوطلبین شرکت در دوره های آموزشی از دستگاههائی همچون پخش کننده های صوتی و تصویری بهره مند بوده و کار با آنها را آسان میدانند. از آنسو معلمین و مربیان نیز از استفاده از چنین دستگاههائی در کلاسها استقبال خوبی میکنند چون در بسیاری از موارد میتوانند منجر به سرعت قابل ملاحظه در زمینه پیشرفت آموزشی و مرور نکات در بخشهای گوناگون کتابها گردند. امروزه حتی ورود دوربینها و صفحات مجازی که بصورت سه بعدی به آموزش نکات میپردازند در کلاسها منجر به شور و شوق مضاعف شده اند.

Recently, a lot of opinion studies have been carried out, yielding results that most teachers would welcome the arrival of new technologies in their English classrooms اخیرا مطالعات و نظر سنجیهای زیادی صورت پذیرفته اند که منتج به این نتیجه گشته اند که بیشتر معلمین کلاسهای انگلیسی از ورود امکانات و فن آوریهای مدرن آموزشی استقبال میکنند Nowadays, learning a new language can become much easier through utilizing new audio-video solutions to teach lessons in the classes امروزه با استفاده از امکانات صوتی و تصویری در کلاسها بهتر میتوان به آموزش یک زبان جدید پرداخت On the other hand, plenty of educators might argue that presence of digital devices in the classrooms might lead to some problems

از آنسو, بسیاری از مربیان ممکن است بر این عقیده باشند که ورود امکانات دیجیتالی به کلاسها شاید منجر به بروز مشکلاتی گردد They claim that they can cause harm to the students vision and hearing and lead to mental and physical issues آنها بر این عقیده هستند که چنین لوازمی شاید منجر به بروز مشکلاتی در زمینه بینائی و شنوائی و فیزیکی و روحی دانش آموزان گردند Therefore, if you speak with some tutors who prefer to use traditional methods, they might tell you that nothing beats the good old books and printed stuff از اینرو, چنانچه با برخی از معلمین خصوصی که از روشهای سنتی استفاده میکنند صحبت کنید, خواهند گفت که کتابها و منابع چاپی را با هیچ چیز عوض نمیکنند But there should be a compromise, isn’t there

اما بایستی راه حل مسالمت آمیزی در این زمینه وجود داشته باشد, مگر نه؟ Sure we are living in the twenty-first century and whether we like it or not, we are simply surrounded and overwhelmed by new educational systems involving the use of internet and digital media and we can turn them into advantages and leverage the opportunities to improve our conversational skills in classes and the ones held in institutes قطعا ما در عصر قرن بیست و یکم قرار داریم و اطراف ما را سیستمهای نوین آموزشی بر اساس ارتباطات اینترنتی و رسانه های دیجیتالی فراگرفته اند ولی میتوانیم امکانات را به فرصتها بدل نموده و از این امکانات هم در کلاسهای آموزشگاهی برای تقویت مکالمه خود استفاده بهینه نمائیم.

When it comes to teaching a scientific course at colleges, using the new audio-video systems which have built-in connections can mean saving a lot of time هنگامیکه سخن از تدریس منابع علمی در دانشگاهها به میان می آید, استفاده از سیستمهای صوتی و تصویری که از امکانات داخلی ارتباطی بهره مند هستند میتواند به صرفه جوئی در زمان منجر گردد On the other hand, new educational technologies should not make trainers feel confused and baffled since they are supposed to be easy to handle in most cases از آنطرف, فن آوریهای آموزشی پیشرفته نبایستی منجر به گیج شدن و اشتباه مربیان آموزشی به جهت دشواری در نحوه استفاده گردند و درواقع کارکردن با آنها بایستی آسان باشد.

Some recent studies indicate that using the good old pen and paper can encourage learning in students whereas sticking with pure digital media and tools can be like a detriment and barrier to their learning skills برخی از مطالعات اخیر حاکی از این مطلب است که استفاده از قلم و کاغذ بجای استفاده بیش از حد از لوازم و رسانه های دیجیتالی میتواند به بهبود مهارتهای فراگیری و یادگیری دانش آموزان منجر گردد Also, some psychologists believe that many teenagers are already addicted to their cell phones and social media, and it would be an egregious mistake to encourage further use of such utilities and facilities when it comes to learning new skills inside the classrooms and it is better to leave them at home

همچنین برخی از روانشناسان بر این عقیده هستند که خیلی از نوجوانان به استفاده از تلفنهای همراه و رسانه های اجتماعی معتاد شده اند و ترغیب کردن بیشتر آنها به استفاده از چنین لوازم و امکاناتی در کلاسها اشتباه بزرگی است, هنگامیکه صحبت از فراگیری مهارتهای جدید در کلاسها به میان می آید و بنابراین بهتر است تا چنین لوازمی را در منزل گذاشت By the way, what is your impression on this subject. In your opinion, what are the pros and cons of using new digital tools to improve learning راستی, نظر شما در این رابطه چیست؟ به عقیده شما, بایدها و نبایدها در زمینه استفاده از ابزارهای نوین آموزشی مرتبط با دنیای دیجیتال چیست؟

ادامه نوشته »

قید همیشه در جملات – Always

در میان قیدهائی که در کلمات روزمره گفتاری مورد استفاده قرار میگیرند, Always بسیار پرکاربرد میباشد چون خیلی از ما هنگامیکه صحبت از تکرار و تمرین و مراجعه به عبارات پرکاربرد میرسد از این قید به هنگام ایراد سوالات و یا در پاسخ به پرسش مخاطب استفاده میکنیم. چنانچه شما هم به تماشای فیلمهای آموزشی و همچنین سریالهای پرطرفدار پرداخته باشید, حتما به کرات به این قید برخورده اید. برخی مواقع برای جواب دادن همراه با حالتی از تاکید و اطمینان میتوان از این قید استفاده کرد. درواقع در ادامه مباحث قیدهای تکرار و تناوب Frequency Adverbs میتوان به مقوله Always پرداخت چون در تائید سخن ما مورد استفاده قرار گرفته است و همچنین این قید در سوالات هم خیلی پرکاربرد است مثلا میپرسیم آیا همیشه از این غذا سفارش میدهید؟

What would you like to order for lunch? Well, as you know, we always order pasta میل دارید تا برای ناهار چه غذائی سفارش دهید؟ همانطور که میدانید, ما همواره پاستا سفارش میدهیم As you can see, in such instances, using the adverb always indicates some certainty when answering a question همانطور که ملاحظه میکنید, در چنین مواردی, استفاده از قید همیشه Always میتواند دلالت کننده میزان اطمینان در پاسخ دادن به پرسشی باشد That scene of the movie always reminds me of my childhood memories آن صحنه از فیلم همیشه خاطرات دوران کودکی را بیاد من می آورد Today, we are going to explore some widely used cases when it comes to inserting the adverb “always” in our sentences and writing

امروز قصد داریم تا به کنکاش نمونه های مورد استفاده از قید همیشه Always در جملات و همچنین موقع نگارش بپردازیم Generally speaking, adverbs such as always, are movable which means we can put them at the beginning, middle or end of the sentences بطور کلی, قیدهائی از قبیل Always قابل حرکت در ابتدا, میان, و یا در انتهای جملات میباشند Please consider the following examples: Occasionally I eat pasta – I occasionally eat pasta – I eat pasta occasionally – In this example, the adverb occasionally appears in three different parts of the statement but the clue is that the
placement of it does not change the impression of the statement and you can pick any form and use it in speech plus writing

لطفا به این مثالها دقت کنید: من بعضی وقتها پاستا میخورم – این جمله در سه حالت بیان شده است – و قید به ندرت Occasionally در سه نقطه متفاوت در عبارت ذکر شده است و همانگونه که از این عبارت نتیجه گیری میشود, معنای یکسانی دارد که نکته هم همین است و میتوان هرکدام را در گفتار و نوشتار مورد استفاده قرار داد This technique is called mobility of certain adverbs به این روش قابل حرکت بودن برخی از قیدها اطلاق میشود But please note that the adverb “Always” is not as movable as “Occasionally” or other adverbs and the speakers rarely put it at the beginning of the sentences ولی لطفا توجه کنید که قید Always به اندازه Occasionally یا دیگر قیدها قابل حرکت نبوده و گویشوران به ندرت آنرا در ابتدای جملات قرار میدهند.

It is not very common to put the adverb “always” at the end of the sentences either همچنین, خیلی مرسوم نیست تا قید همیشه Always را در انتهای جملات بکار برد It is widely used to put this adverb right in the middle of the sentences, exactly before the verb it modifies بسیار پرکاربرد است تا این قید را در میان جملات قرار داد, درست قبل از فعلی که آنرا ویرایش میکند I always take a nap in the afternoon and after having lunch من همیشه در ابتدای بعد از ظهر و پس از صرف ناهار کمی استراحت میکنم Another instance of using the adverb “always” is when trying to emphasize some points مورد دیگری که از قید همیشه “always” استفاده میشود مربوط به تاکید کردن بر روی نکته ای میباشد.

So our story about the adverb “always” does not end here بنابراین داستان ما درباره قید همیشه “always” در همین جا خاتمه نمیپذیرد Many speakers pick always when they refer to a habit بسیاری از گویشوران که از قید همیشه “always” استفاده میکنند به یک عادت اشاره میکنند He always listens to the new music albums online او عادت دارد تا همیشه از طریق اینترنت به آلبوهای جدید موسیقی گوش دهد But if you happen to come across this sentence and find always in italics, you can say the adverb with emphasis and stress which shows the writer wants the reader to emphasize a point اما از طریق اریب و کج نویسی یا همان italics قید always میتوان منظور نویسنده را دریافت که گوینده این کلمه را با تکیه ادا کند.

Please always remember to lock up when going out لطفا همیشه بخاطر داشته باشید که هنگام خروج درب را قفل کنید Again, always here refers to emphasizing the matter of locking up the door باز در اینجا از قید always استفاده شده است تا بر روی نکته قفل نمودن درب تاکید شود My father always works late on weekends. Here we can infer a habitual action as well which means he works long hours during weekends and we have used the adverb always to help reader get the point پدر من همیشه در آخر هفته تا دیروقت کار میکند. در اینجا برای بیان عادت دیر کارکردن او در آخر هفته از قید همیشه always استفاده شده است تا خواننده متوجه منظور نویسنده بشود.

ادامه نوشته »