خانه / نوشته ها / اجازه دادن رسمی و غیر رسمی

اجازه دادن رسمی و غیر رسمی

در خیلی از عباراتی که همه ما در گفتگوهای روزمره از آنها استفاده میکنیم, کلماتی مانند اجازه دادن و اجازه گرفتن زیاد دیده و شنیده میشوند و خیلی وقتها این کاربردها در موارد مودبانه مانند انجام کارهائی از قبیل بازکردن درب و پنجره و پرسش سوال درباره آدرسها استفاده میگردد. شاید شما هم در جملاتی که همه روزه آنها را به زبان می آورید از چنین اصطلاحاتی بسیار استفاده کنید و حتی متوجه آنها هم نباشید و شاید کمی برایتان دشوار باشد تا میزان شباهت و تفاوت بین مترادفها و متضادها را در مقوله اجازه دادن و اجاره گرفتن بیان نمائید. مثلا چه تفاوتهائی بین آیا ممکن است و لطفا این کار را انجام دهید وجود دارند؟ آیا تفاوت در لحن و گفتار صرفه به مقاله نویسی مربوط میشود یا در صحبتهای روزمره نیز نقش دارند؟

In your opinion, is there a difference between the three words of Let, Allow and Permit به عقیده شما آیا تفاوتی بین این سه کلمه که همگی به معنای اجازه دادن میباشند وجود دارد؟ Is it easy to tell whether or not they can be used in formal and informal occasions and speech آیا مشخص نمودن تفاوت بین آنها در سخن و مواقع رسمی و غیر رسمی آسان است؟ From a grammatical aspect, they are called causative از نقطه نظر گرامری, اینها به عنوان وجه سببی شناخته میشوند Since they explain how an individual or thing causes something to happen چون در واقع مشخص کننده این مطلب هستند که شخصی یا چیزی موجب بروز و رخ دادن چیزی میباشد For instance, “He let me use his car to drive to work” the other day

به عنوان نمونه, چند روز قبل او به من اجازه داد تا از خودروی وی برای رفتن به سر کار استفاده کنم Here, the owner of the car has caused someone else to do the action which was taking the car to work در این مثال, مالک خودرو موجب شده است تا فرد دیگری از خودروی وی برای رفتن به سر کار استفاده نماید Today, we are going to cover three causative verbs of “Let”, “Allow”, and “Permit” which all refer to the concept of permission امروز به اتفاق هم نگاهی می اندازیم به سه فعل وجه سببی که همگی در ارتباط با اجازه دادن میباشند In effect, they are synonyms and are meant to give someone permission to do something or make it easy for someone to perform an action or have something

در حقیقت, آنها مترادف بوده و به معنی دادن اجازه به فردی برای انجام کاری و یا تسهیل در انجام کاری برای فردی و یا داشتن چیزی میباشد Let’s begin with the first verb which is “Let” that nearly all of us are already familiar with and is pretty informal بیائید با فعل اجازه دادن “Let” شروع کنیم که تقریبا همه ما با آن آشنائی داشته و غیر رسمی محسوب میگردد The company let the entire staff go on a vacation شرکت به تمام کارکنان اجازه داد تا به مسافرت بروند Let the vegetables saute for about a quarter of an hour اجازه دهید تا سبزیجات به مدت یکربع تفت داده شوند The new operating system lets users to perform more in less time سیستم عامل جدید به کاربران اجازه انجام کار بیشتر در زمان کمتر را میدهد.

Second, we come to the verb “Allow” which is clearly more formal than “Let” and in addition to being used in everyday situations, it widely appears on traffic signs and building maps and street directions and notes در مرحله دوم به سراغ فعل اجازه دادن “Allow” میرویم که همانگونه که مشخص است از “Let” رسمی تر بوده و نه تنها در مناسبات روزمره, بلکه در تابلوها و اعلانات و علائم ترافیکی و راهنمائی و رانندگی و خیابانها و نقشه های ساختمانها مشاهده میگردد No unauthorized staff are allowed to enter the workshop افرادی که مجاز نیستند نمیتوانند وارد کارگاه شوند The restaurant laws do not allow smoking indoors قوانین رستوران اجازه سیگار کشیدن در داخل را نمیدهد.

As you can see from the example, the verb “Allow” can be used in negative contexts, where something is warned or that someone is not supposed to do something همانگونه که در مثال مشاهده میکنید, از فعل اجازه دادن “Allow” میتوان در مفاهیم منفی و هشدار دادن که فردی اجازه انجام کاری را ندارد استفاده کرد Also another point is that in here, “Allow” has been used in the passive form همچنین, نکته دیگر این است که در اینجا فعل “Allow” در حالت مجهول مورد استفاده قرار گرفته است Finally, we come to “Permit” which is the most formal of all three verbs mentioned in this article سرانجام به سراغ فعل “Permit” مجوز دادن میرسیم که درواقع بین هر سه فعل ذکر شده در این مقاله, از همه رسمی تر است.

Some parents would not permit their children to stay out until late برخی از والدین این اجازه را به فرزندان خود نمیدهند تا دیر وقت بیرون بمانند Tourists are not permitted to take pictures in this museum جهانگردان این اجازه را ندارند تا در این موزه عکسبرداری کنند So, just like “Allow”, the verb “Permit” too can be used in both active and passive forms بنابراین مانند فعل “Allow” فعل “Permit” نیز میتواند هم در حالت معلوم و هم به صورت مجهول مورد استفاده قرار گیرد Finally, to wrap up, we would like to thank you for letting us point out a few tips on these three verbs در انتهای بحث و به منظور جمع آوری و خاتمه جلسه, میخواهیم تا از شما بخاطر اجازه دادن به ما در ذکر چند نکته در باره این سه فعل تشکر کنیم.

درباره ی admin

همچنین ببینید

متد فراگیری شنیداری گفتاری

یکی از روشهای آموزشی مورد استفاده در تدریس زبانهای خارجه به متد شنیداری گفتاری معروف بوده و هنوز هم در کشورها مورد استفاده مدرسین خصوصی و همچنین تدوین و تمرین شده در انستیتوها و آموزشگاهها قرار میگرد. در یکی از مباحثی که به این متد مربوط میباشد از رفتارگرائی سخن به میان می آید و این نکته که با استفاده از روش تمرین و تکرار و همچنین بهره گیری از وسایل کمک آموزشی همچون رسانه های صوتی و تصویری میتوان به فراگیری گرامر و همچنین تقویت مکالمه اقدام نمود. در چنین دوره هائی, هنگامیکه دانشجویان و فراگیران به درستی به سوالات مطروحه پاسخ میدهند, از طرف مربیان خود در کلاسها مورد تشویق و تمجید قرار گرفته و هنگام اشتباه مرتکب شدن, به آنها تذکر و یادآوری میگردد تا پاسخ ها را اصلاح کنند.

When it comes to teaching English as a second language, there are similarities between audio-lingual and direct methods since in both, the students are taught and encouraged to learn the target language directly هنگامیکه سخن از تدریس زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم به میان می آید, شباهتهائی بین دو روش مستقیم و شنیداری گفتاری وجود دارد چون در هردوی آنها تمرکز بر روی آموزش و فراگیری مستقیم زبان مقصد دانشجویان وجود دارد Therefore, the native languages are rarely used to teach grammar or improve communicative skills of the learners از اینرو, از زبان اول فراگیران به ندرت مورد استفاده قرار میگیرد به منظور آموزش گرامر و یا بهبود و تقویت مهارتهای مکالمه و گفتاری آنها.

In audio-lingual method, drills are used a lot to master the techniques and in private classes as well as groups, this proves to be successful in many cases در روش شنیداری گفتاری, از تمرینات بسیاری مورد استفاده قرار میگیرند و در کلاسهای خصوصی و عمومی و گروهی, به عنوان روش موفقی شناخته میشود There is an idea behind using this method that through a lot of practices in classes, the students will eventually learn to speak a foreign language like native speakers and spontaneously تفکری که در پشت این روش آموزشی وجود دارد این است که از طریق تمرینات زیاد, دانشجویان در نهایت خواهند آموخت تا زبان خارجه را مانند گویشوران بومی و بلافاصله و به صورت بداهه تکلم نمایند.

In classes administered using audio-lingual method, the students are provided with plenty of oral static drills and through repetition of the phrases mentioned by the trainers and making slight adjustments to them, they will be praised and given credit or they might receive negative feedback and be requested to apply adjustment to them if they make mistakes در کلاسهائی که توسط روش آموزشی گفتاری شنیداری اداره میشوند, زبان آموزان با تمرینات شفاهی زیادی مواجه میشوند که توسط مربیان مطرح شده و با ارائه پاسخ صحیح از طریق اعمال تغییرات جزئی در عبارات مورد تشویق و تمجید قرار گرفته و در صورت پاسخ اشتباه, به آنها تدکر داده شده و از آنها درخواست میشود تا به تغییر و تصحیح آنها بپردازند.

Repetition of the utterances and the sentences the language learners hear is the central stage in this method تکرار عبارات مطرح شده توسط زبان آموزان به عنوان نکته ای کلیدی در این روش محسوب میگردد On the other hand, two further steps including replacement and restatement are also considered critical and practiced by the students همچنین دو مرحله دیگری که مورد تمرین زبان آموزان در این متد محسوب میگردند بازگوئی و همچنین جایگزینی میباشند For instance, they are supposed to replace one word with another term or rephrase and elaborate on the utterances mentioned مثلا آنها اقدام به جایگزینی برخی کلمات و همچنین توصیف کردن و بازگوئی عبارات شنیده شده مینمایند.

In the early twentieth century, the method was practiced to teach indigenous languages در اوائل قرن بیستم, از این روش برای آموزش زبانهای بومی استفاده میگردید Since its inception, a kind of emphasis was placed upon oral skills از زمان پیدایش این روش, نوعی تاکید بر روی مهارتهای شفاهی و کلامی وجود داشت In fact, correct imitation of the teachers in classes upon uttering sentences is the core of audio-lingual style در حقیقت, تقلید صحیح معلمین در کلاسها در هنگام ارائه و گفتن جملات را میتوان به عنوان یکی از موارد مهم در ارتباط با متد گفتاری شنیداری در نظر گرفت But like many other styles in the area of pedagogy, this method too has seen a fall in its popularity and there are many theories about the decline

اما همانند بسیاری از دیگر روشهای آموزشی, این متد نیز از کاهش محبوبیت و مقبولیت در امان نمانده و برای این مساله تئوریهای زیادی مطرح شده اند Some criticisms were posed by linguists برخی از انتقادها توسط زبانشناسان مطرح شدند In recent decades, the audio-lingual method has been gradually deprived of its credibility در دهه های اخیر به مرور از درجه اعتبار روش گفتاری شنیداری کاسته شده است One of the criticisms raised on its weaknesses is the notion that this style is considered to be teacher centered یکی از ایرادهائی که به این روش گرفته میشود معلم محور بودن آن است Also the input and output perspectives of the lessons are limited همچنین در کلاسها, چشم انداز ورودی و خروجی دروس محدود میباشند.