خانه / نوشته ها / قواعد استفاده از اختصار نویسی

قواعد استفاده از اختصار نویسی

تقریبا همه ما هم در گفتار و هم در نوشتار و حتی در موقع مطالعه کتب و مجلات بارها به مقوله خلاصه نویسی برخورد کرده ایم و با این روش بسیار پرکاربرد آشنا هستیم. دلایل زیادی وجود دارند که نویسندگان و گویندگان تصمیم میگیرند تا قسمتهائی از جملات مثلا آنهائی که به فعل و یا ترکیب فعل و صفت مربوط میشوند را بطور خلاصه نویسی انجام دهند. شاید چون این روش و تکنیک ادبی و انشائی آنقدر مرسوم شده است که ما کمتر حتی به آن فکر میکنیم و به راحتی از کنار چنین نوشته هائی عبور میکنیم ولی مهم است تا در زمینه گرامری با این تکنیک آشنائی داشته باشیم. شاید به دلیل کمبود جا در فضاهائی مانند صفحات مجازی و پروفایلهای کاربران در تلفنهای هوشمند, استفاده از خلاصه نویسی در چنین مواردی مرسوم تر باشند.

All of us make use of contractions in our everyday lives, when speaking with others or when it comes to writing a piece or a letter even without being aware of doing this همه ما بطور روزمره از اختصارات در صحبت و نامه نگاری استفاده میکنیم و خیلی وقتها به این مساله واقف هم نیستیم We shorten a lot of words and phrases for the convenience or saving time or both of them or maybe since there is limited space on our cell phones screens to input all letters of the alphabet when composing a message ما اقدام به کوچک کردن تعداد زیادی از عبارات و کلمات می نمائیم, خواه به دلیل راحتی و سهولت و یا بخاطر صرفه جوئی در وقت و زمان و شاید هم برای محدود بودن فضا در صفحه تلفن همراه هنگام نوشتن مطالب.

One of the most common ways of making contractions is through joining words via using a mark known as apostrophe یکی از مرسوم ترین روشهای ساختن اختصارات ادغام کردن کلمات با استفاده از نشانه ای بنام آپاستروف است This mark clearly shows the reader of the contents just where some omissions and joining have taken place این نشانه به روشی شفاف به خواننده مطالب نشان میدهد که در کجا حذف و ادغام صورت پذیرفته است For instance, when you look at the combination of the words “Is” and “Not” in the word “Isn’t” you can see that they have merged with each other and there is a word or letter missing between these two words and the apostrophe clearly indicates this matter

به عنوان نمونه, هنگامیکه به نحوه ترکیب کلمات “Is” و “Not” دقت میکنید, در می یابید که یک حرف در بین این دو کلمه در هنگام ادغام شدن کسر میگردد و استفاده از آپاستروف به وضوح بیانگر این مطلب میباشد On the other hand, although contractions seem so widely used in everyday speech by native speakers, but a lot of learners fear they might mistake the shortened words and lose the focus when listening to the audio files and watching video presentations از طرف دیگر, گرچه گویشوران بومی بسیار از تکنیک اختصار نویسی در گفتارهای روزانه استفاده میکنند, اما فراگیران ممکن است این نگرانی را داشته باشند که هنگام استفاده از برنامه های خبری صوتی و تصویری دچار اشتباه در درک مطلب گردند.

So, there is one basic question raised over here which is when do we need to use contractions بنابراین سوالی در اینجا مطرح میگردد و آن این است که اصولا ما چه وقت نیاز داریم تا از مختصر نویسی استفاده کنیم In everyday informal speech, picking contractions is the primary choice, unless we would like to emphasize a point در هنگام انجام صحبتهای روزانه و غیر رسمی, اختصارات انتخاب نخست هستند, مگر اینکه قصد تاکید بر روی نکته ای را داشته باشیم I’m not hungry – I am not hungry هر دوی این عبارات یکسان و به معنی گرسنه نبودن هستند ولی در دومی نوعی تاکید مشاهده میگردد The first one is casual and rather factual phrase عبارت اولی به نوعی حاوی یک حقیقت میباشد و غیر رسمی است.

Please note that most verbs in contractions are auxiliary ones like in these sentences: I’d like a cup of tea or I’ll call you tomorrow لطفا توجه کنید که اکثر افعال در عبارات اختصاری فعلهای کمکی هستند مانند دو جمله ذکر شده But sometimes contractions might seem rather tricky to detect like when comparing the following two sentences: He’s leaving for Tehran tomorrow – He’s a doctor working at the hospital – As you can see in the second example, the contraction shows the main verb “Be” is used which is not an auxiliary اما برخی اوقات شناسائی و پیداکردن خلاصه نویسی ها ممکن است کمی دشوار بنظر برسد. لطفا به دو مثال زیر توجه کنید؟ او فردا عازم تهران است – او پزشک است و در بیمارستان کار میکند.

همانگونه که مشاهده میکنید, مختصر نویسی در جمله دوم در ارتباط با فعل اصلی “Be” و نه کمکی میباشد In other words, such verbs as “Be” and “Have” can be auxiliary on one contraction and main verb in another به عبارت دیگر, افعالی از قبیل “Have” و “Be” میتوانند در یک گونه اختصار فعل کمکی باشند و در دیگری فعل اصلی The other point is not to use affirmative contractions at the end of the sentences – Are you an author? Yes, I am نکته دیگر این است که هرگز نمیتوان اختصارات مثبت را در انتهای جملات استفاده کرد But in negative forms, we can put contractions at the ending such as Is he a nurse? No, he’s not اما مانند این مثال که ذکر شد, میتوان از انواع مختصر منفی عبارات در انتهای جملات و پاسخ کوتاه استفاده کرد.

درباره ی admin

همچنین ببینید

بنابراین و از این رو یا بطوریکه

شاید استفاده از چنین کلماتی در سخن همه ما امری عادی تلقی گردد و حتی دیگر به نحوه استفاده و چینش عبارات در کنار همدیگر چندان دقت و توجه نکنیم ولی هنگامیکه سخن از کلام صحیح به میان می آید مهم است تا با ریزترین نکات هم آشنا گردیم چون سخنوران و نویسندگان چیره دست افرادی هستند که به همین نکات به ظاهر پیش پا افتاده توجه کافی و وافی را دارند. بعضی وقتها توضیح درمورد استفاده از کلماتی که مترادف یکدیگر هستند حتی میتواند دشوار بنظر برسد چون شما شاید نتوانید بطور قانع کننده ای توضیح دهید که مثلا چرا استفاده از یک مترادف و یا متضاد در جملات خود در گویش و نوشتار بر دیگر عبارات برتری دارند و احتمالا پاسخ دادن به سوالاتی که از شما درباره نحوه چینش کلمات پرسیده میشود سخت بنظر برسد.

Although you may have been using these two expressions a lot, you may find it rather difficult to tell the difference between “So” and “So that” but why is it like that گرچه شما ممکن است که تابحال از این دو عبارت بسیار استفاده نموده اید, ولی شاید برایتان کمی دشوار بنظر برسد تا تفاوتهای بین دو عبارت “بطوریکه” را توضیح دهید ولی چرا اینگونه است؟ All of us use the term “So” every day but may not yet have thought about its origin and true application همه ما بطور روزانه از کلمه “بنابراین” استفاده میکنیم ولی ممکن است کاملا با منشا و کاربرد آن آشنا نباشیم Did you know that you can use “So” as an adverb, pronoun or conjunction آیا میدانستید میتوان از “So” به عنوان اسم, قید و حرف ربط استفاده کرد؟

Let’s begin with the first use of the term “So” as a coordinating conjunction which joins two or more sentences or words and in this case it can be understood meaning “Therefore” or for that specific reason بیائید در ابتدا با کاربرد نخستین کلمه “بنابراین” “So” آشنا گردیم که به عنوان حرف ربط همپایه جهت اتصال دو و یا چند عبارت و کلمه مورد استفاده قرار میگیرد و در چنین مواردی معنا و مفهوم “بدین جهت” و “بخاطر این مورد” مورد استنباط قرار میگیرد Usually in such cases, it appears between two complete sentences and defines the latter one as a result of the first one معمولا در چنین مواقعی, “So” در بین دو جمله کامل قرار گرفته و توضیح میدهد که عبارت دومی نتیجه جمله نخستین میباشد.

It was really cold inside, so I decided to close the window هوای داخل بسیار سرد بود, بنابراین من تصمیم گرفتم تا پنجره را ببندم As you can observe here, the first sentence explains the situation whereas the second one provides tips on the action which has been done همانگونه که در اینجا ملاحظه میکنید, جمله نخستین یک موقعیت را توصیف میکند درحالیکه عبارت دوم درباره کاری که انجام پذیرفته توضیحاتی ارائه میدهد When you encounter “So that” in sentences or in writing, you can expect the meaning “In order to” is intended by the writer هنگامیکه شما در یک متن با عبارت بطوریکه “So that” برخورد میکنید, میتوانید این برداشت را داشته باشید که منظور نویسنده “In order to” یا “به این منظور که” بوده است.

Generally speaking, “So that” is used to begin an adverb clause, that shows relationship between two actions through connecting a complete sentence to an incomplete one بطور کلی, عبارت “So that” یا “بطوریکه” درمواقعی مورد استفاده قرار میگیرد تا ربط دهنده دو عمل باشد یا شروع کننده جمله واره قیدی از طریق ارتباط بین دو جمله کامل و ناقص Please look at the following example, in which “So that” explains why something has been done or is to be carried out لطفا به جمله زیر نگاهی بیندازید که در آن “So that” توضیح دهنده دلیل انجام کاری است که انجام پذیرفته و یا صورت خواهد پذیرفت You need to exercise more, so that you lower your blood pressure – The second part shows the purpose of the first one

شما بایستی بیشتر ورزش کنید تا فشار خون خود را کاهش دهید – قسمت دوم درواقع توضیح دهنده هدف بخش نخست است Please note that many times, especially in speech, the “That” part after the word “So” can be omitted since it is optional لطفا توجه کنید که در بسیاری از موارد, بخصوص در هنگام صحبت کردن میتوان از قسمت “That” پس از کلمه “So” به دلیل اختیاری بودن اجتناب کرد Finally, we come to the final usage of the word “So” here which refers to the level or degree intended by the speaker and understood by the listener سرانجام در این بخش به سراغ آخرین کاربرد کلمه “So” میرسیم که از آن تعبیر به میزان و مقدار مورد نظر گوینده و درک و استنباط شده توسط شنونده میباشد.

The noise at the workshop was so loud that we needed to wear ear-protecting equipment میزان سر و صدا در کارگاه به حدی بود که ما مجبور به استفاده از تجهیزات محافظت از گوش و شنوائی شدیم The bottom line here is that the reason why we used the equipment was due to the high noise level already explained در اینجا, مخلص کلام و خلاصه بحث این است که دلیل استفاده از تجهیزاتی که اشاره شده است, میزان بالای صدا میباشد So, in such cases when you are putting an adverb or adjective in the complement clause, you can use “So” easily بنابراین در چنین مواردی که در جمله واره های متمم که با استفاده از قید / صفت ساخته میشوند, میتوان به راحتی از کلمه بنابراین “So” استفاده نمود.