خانه / نوشته ها / طرح پرسش با سوالات آری یا خیر

طرح پرسش با سوالات آری یا خیر

در جلسه قبل به اتفاق یکدیگر به مقوله طرح پرسشهائی با استفاده از افعال و عبارات فاعلی پرداختیم و در این قسمت به ادامه این بحث که بخش جالب و پرکاربرد سوالات آری یا خیر را در بر میگیرد خواهیم پرداخت و همچون گذشته با استفاده از چندین مثال و نمونه به روشن ساختن این مباحث میپردازیم. به غیر از روشهائی که در هفته قبل به آنها اشاره کردیم, چه نوع دیگری از پرسشها به ذهن شما خطور میکنند که میتوان از آنها در گفتار و نوشتارهای روزانه استفاده کرد و همچنین در هنگام درک مطلب شفاهی و در حین انجام مذاکرات با دیگران متوجه مطلب شد؟ آیا همواره ما مجبور هستیم تا در پاسخ به سوالاتی که از ما مطرح میشوند به طور تفصیل پاسخ دهیم و یا اینکه خیلی از موارد روزمره را میتوان با پاسخ کوتاه به انجام رساند؟

We believe you are already familiar with the concept of yes-no questions and how to form them when it comes to asking for a kind of confirmation from the speaker or listener به احتمال زیاد شما قبلا با نحوه پرسش سوالات آری یا خیر آشنائی دارید که از آنها در مواقع پرسیدن و دریافت تائید از مخاطب یا شنونده مورد استفاده قرار میگیرند It is possible to make the whole process of asking such questions easier, if you know where to put the words and which intonation and rhythm to use امکان این هست که این مبحث را به نحوی آسانتر در نظر گرفت, چنانچه شما آگاه باشید از نحوه قرارگیری کلمات و همچنین از لحن و تلفظ صحیح استفاده نمائید But what are yes-no questions anyway and where to use them

اما پرسش این است که اصولا سوالات آری یا خیر چیستند و چه وقت میتوان از آنها استفاده کرد؟ Simply, such questions request a short answer of positive or negative بطور ساده, چنین سوالاتی نیاز به پاسخ مثبت یا منفی کوتاه دارند Are you coming to the theater with us / Does this color look good on me آیا شما به همراه ما به تئاتر می آئید؟ / آیا این رنگ برای من مناسب است As you can see and hear in speech, yes-no questions do not begin with words such as “Who” or “Which” or ” Where” that are known as common question words همانگونه که ملاحظه میکنید و در صحبت میشنوید, پرسشهای آری یا خیر یدون استفاده از کلمات عمومی پرسشی همانند “Who” و “Which” و “Where” ساخته میشوند.

When it comes to forming yes-no questions, we can easily make use of such auxiliary verbs as “Have” “Be” and “Do” and as you already know, these are also called helping verbs since they assist the main verbs carry the intended meaning هنگامیکه سخن از ساختن سوالات آری یا خیر به میان می آید, براحتی میتوانیم از افعال کمکی “Do” “Have” و “Be” استفاده کنیم و همانگونه که مطلع میباشید, به اینها افعال کمک کننده اطلاق میگردد چون به افعال اصلی در انتقال مفهوم مورد نظر یاری میرسانند Have you ever been to the city of Yazd آیا تاکنون از شهر یزد دیدن کرده اید؟ As you can see, the short answer to such questions can be yes or no همانگونه که مشاهده میکنید, پاسخ کوتاه به این سوالات آری / خیر میباشد.

Let’s examine a few more statements and then their relevant questions. Please note that in the following statements, no auxiliary verbs have been used and when making the questions, we follow this pattern: Auxiliary verb + subject + main verb بیائید به اتفاق یکدیگر به چند مثال بیشتر به همراه عبارات و سوالات مربوطه نگاهی بیندازیم. لطفا دقت کنید که در عبارات از هیچ فعل کمکی استفاده نشده است و در حین مطرح ساختن سوالات از این الگو استفاده میکنیم: فعل کمکی + فاعل + فعل اصلی I went to the college / Did you go to the college من به دانشکده رفتم / آیا شما به دانشکده رفتید؟ You read books well / Do you read books well شما خوب کتاب میخوانید / آیا شما خوب کتاب میخوانید؟

Please keep this point in mind that not all yes-no questions begin with auxiliary verbs and some start using modals such as “Can” “Should” or “May” which express possibility or necessity or permission لطفا این نکته را در ذهن خود داشته باشید که همه سوالات آری / خیر با افعال کمکی آغاز نشده و برخی از آنها با استفاده از افعال حالتی ساخته میشوند مانند “Can” “Should” و “May” و از آنها جهت بیان احتمال, ضرورت و یا اجازه استفاده میگردد Can I have a meeting with the CEO آیا میتوانم با مدیر عامل جلسه داشته باشم؟ Should I take the 10-o’clock train آیا من بایستی تا قطار ساعت 10 را سوار شوم؟ May I have your email address please آیا میتوانم آدرس ایمیل شما را داشته باشم؟

It is also practical to form yes-no questions using neither of the above-mentioned options but simply placing the verb “Be” as the main verb at the beginning of the sentences همچنین این امکان وجود دارد تا با قرار دادن قعل بودن “Be” در ابتدای جمله به جای استفاده از دو نوع ذکر شده در بالا سوالات آری یا خیر ساخت Are you the doctor working in this pharmaceutical company آیا شما پزشکی هستید که در این شرکت داروسازی مشغول به کار میباشد؟ You can answer such questions using “Yes” or “No” and may continue your answer using auxiliaries شما میتوانید پاسخ چنین سوالاتی را با بله و خیر بدهید و یا با استفاده از افعال کمکی جواب خود را ادامه دهید Do you have a car? Yes, I do آیا شما خودرو دارید؟ بله, دارم.

درباره ی admin

همچنین ببینید

تغییر برخی باورهای گرامری قدیمی

شاید باورکردن این مطلب کمی دشوار بنظر برسد ولی با دقت در برخی متون و مخصوصا در بعضی فیلمها در می یابیم که برخی قواعد گرامری ممکن است آنقدرها هم به اصطلاح سفت و سخت نباشند و میتوان آنها را تغییر داد. البته این بدین معنا نیست که هر فردی میتواند اقدام به گزینش و یا ایجاد کردن نحوه جدیدی از صحبتهای روزانه و عامیانه نماید ولی همانگونه که عرض شد میتوان تغییرات کوچکی در مکان و جایگاه برخی آیتمها نظیر قسمتهای افعال و مصدرها و همچنین نحوه گزینش و قرارگیری حروف ربط در عبارات و جمله ها انجام داد. احتمالا پس از خواندن سریع و مختصر این نکات شما هم علاقمند شده اید تا در بحث امروز با ما همراه شده و از روشها و تکنیکهائی که در این مقال به آنها اشاره میشوند بطور آزمایشی استفاده کنید.

Some rules might change when speaking with others in an informal way but it is advised not to do so when writing a piece formally برخی قوانین در هنگام صحبت با دیگران ممکن است کمی تغییر کنند, مخصوصا در موارد دوستانه و غیر رسمی ولی توصیه شده از چنین تغییراتی در هنگام نگارش متون رسمی پرهیز کرد If you have a glance at some world-renowned dictionaries like Oxford or encyclopedias, you will find hundreds of new entries and word data which might have been recently added to those sources چنانچه نگاهی اجمالی به لغتنامه ها و دائره المعارفهای معروف بین المللی از قبیل آکسفورد بیندازید, درخواهید یافت که ممکن است صدها لغت و ورودیهای جدید اخیرا به آنها قبل اضافه شده اند.

This shows that new words and phrases are constantly being coined and so do some structures این نشاندهنده این مطلب است که کلمات و عبارات جدیدی همواره ساخته شده و همچنین برخی ساختارها نیز در حال تغییر هستند For instance, since long time ago, we have been told not to split the infinitives in the sentences we make به عنوان نمونه, از مدتها قبل به ما گفته شده است که از جداسازی قسمتهای مصدر اجتناب کنیم But even a lot of authentic dictionaries these days say it is okay to split infinitives sometimes, especially in speech and informal occasions ولی امروزه خیلی از لغتنامه های معتبر هم به ما اعلام میکنند که میتوان به جداسازی مصدر در مواقعی همچون گفتگوهای دوستانه و غیر رسمی اقدام نمود.

Many learners have been taught that it is wrong to split an infinitive به بسیاری از فراگیران آموزش داده شده است تا از جداسازی مصدر اجتناب کنند But as stated above, there is no general rule of thumb for this rule these days اما همانگونه که در بالا عرض شد, امروزه قواعد و قوانین به اصطلاح کلی و سر انگشتی برای این موضوع وجود ندارد As you know, infinitives are called the unchanged forms of verbs recognized with a “To” at the beginning همانگونه که میدانید, مصدرها فرم و گونه کلی افعال هستند و با استفاده از “To” در ابتدای آنها شناخته میشوند Such as To Go مانند رفتن It is possible to split an infinitive using an adverb in the middle میتوان با استفاده از قید در وسط, مصدر را جدا کرد.

Here is an example در اینجا به مثالی اشاره میشود He began to quickly make scrambled eggs او به سرعت شروع به تهیه نیمرو کرد In this sample sentence, the infinitive “To Make” has been separated using the adverb “Quickly” and it sounds very natural and widely used in speech در این عبارت نمونه, مصدر “To Make” با استفاده از قید “Quickly” جدا شده است و این الگو در گفتار بسیار طبیعی و پرکاربرد بنظر میرسد Based on recent findings, such new patterns can be traced back to Latin rules in writing and speech براساس برخی یافته های جدید, بنظر میرسد منشا چنین الگوهای جدید نگارش و گفتاری را میتوان به متون لاتین مربوط دانست.

So, unless you have to use the traditional infinitive type, you can split the infinitive using an adverb بنابراین, چنانچه اجباری در بکارگیری استفاده از مصدر به صورت سنتی نمیباشد, میتوانید با استفاده از یک قید آنرا جدا کنید The second old myth is never begin a sentence with a conjunction داستان و افسانه قدیمی دیگر این است که هرگز جمله ای را با استفاده از حروف ربط آغاز نکرد Again there are so many cases which dismiss this claim باز میتوان به موارد بسیاری برخورد که این نظریه را رد میکنند The words such as “And” , “But” and “Or” are what known as coordinating conjunctions کلماتی مانند “And” و “But” و “Or” به معنای و – اما – آیا به عنوان حروف ربط هماهنگ کننده یا همپایه نامیده میشوند.

I bought a digital camera online. And it proved to be very good من یک دوربین از طریق آنلاین خریداری کردم. و در عمل کالای بسیاری خوبی از آب درآمد As you can see, these two sentences mean very well and the second one has started using the conjunction And همانگونه که مشاهده میکنید, این دو جمله با معنا و صحیح هستند و عبارت دوم با استفاده از حرف ربط “And” ساخته شده است The second sentence is also correct since it has a subject and a predicate whereas “And proved to be very good” is incorrect جمله دوم چون از فاعل و گزاره تشکیل شده است کاملا صحیح میباشد درحالیکه این عبارت “And proved to be good” ناقص و اشتباه میباشد.