خانه / نوشته ها / بخش دوم تعدادی از کاربردهای Would

بخش دوم تعدادی از کاربردهای Would

در بخش نخست که در هفته قبل منتشر شد, به تعدادی از کاربردهای کلمه Would اشاره کردیم و در بحث امروز قصد داریم تا به دیگر کاربردهای این کلمه در عبارات و جملات چه در گویش و چه در نوشتار بپردازیم. دو کاربرد دیگر این فعل کمکی را مورد ارزیابی قرار خواهیم داد و با بیان چند مثال و جمله نمونه, به اتفاق یکدیگر به تمرین میپردازیم. در بسیاری از موارد همانگونه که اطلاع دارید, از نوع اختصار کلمه Would استفاده میشود In fact, the shortened form of would which is ‘d is used a lot in speech and writing مثلا I’d like a ticket to Tabriz please لطفا به من یک بلیط برای تبریز بدهید In here, using contraction ‘d is more popular than I would در اینجا استفاده از نوع اختصاری از حالت کاملا کلمه Would که ‘d است بیشتر استفاده میشود.

The first usage of the modal verb would that we are going to deal with today is about willingness or lack of it in doing something امروز به اولین کاربرد فعل کمکی Would که میپردازیم در ارتباط با مایل بودن برای انجام کاری و یا عدم رغبت میباشد In fact, even when it comes to showing refusal to do something or being willing to do it, we can make use of would درواقع هنگامیکه سخن از داشتن رغبت و یا مخالف بودن با انجام کاری از Would استفاده میکنیم When combined with not and referring to the past, we can show refusal to do something, especially in indirect speech بخصوص در نقل قول غیر مستقیم و درباره زمان گدشته و ارتباط با موافق نبودن با انجام کاری, میتوان از Would not استفاده کرد.

Another usage of the modal verb would is relevant to show someone’s refusal to do something, in such cases for future tense we usually use will whereas for the past tense it turns to would استفاده دیگر فعل کمکی Would درباره نشان داده خودداری افراد از انجام کاری میباشد و در چنین مواردی برای زمان آینده از Will و در زمان گذشته یا ماضی از Would استفاده میشود Please check out the following two examples لطفا به دو مثالی که در زیر آورده شده اند توجه کنید I’ll ask my friend to take me to the municipality but he won’t من از دوستم درخواست خواهم کرد که من را به شهرداری ببرد ولی او اینکار را نخواهد کرد I asked my friend to take me to the municipality but he wouldn’t

As you can see, will changes to would when talking about past tenses همانگونه که مشاهده میکنید, در زمینه صحبت از گذشته, Will به Would تبدیل میشود Won’t as you know is the contraction of will not and would not can change to wouldn’t همانگونه که شما میدانید, Won’t مخفف Will not بوده و Would not هم به Wouldn’t تبدیل میشود You can also use would and would not to refer to things شما همچنین میتوانید از Would و Would not برای اشاره به چیزها استفاده کنید For instance you can refer to the malfunctioning of the cars and digital devices using this pattern به عنوان مثال شما میتوانید از این الگو جهت اشاره به عدم کارکردن خودروها و وسائل دیجیتالی استفاده نمائید.

This morning, my car wouldn’t start so I took a taxi to work امروز صبح ماشین روشن نمیشد پس من با تاکسی به سر کار رفتم Here is another example, I tried a lot but the software would not open این نمونه ای دیگر است. علیرغم چند بار تلاش, نرم افزار اجرا نمیشد Another usage of would is to soften the tone of sentences and make them a bit more polite and friendly استفاده دیگری که درباره کلمه Would وجود دارد نرم کردن لحن گفتار و دوستانه و مودبانه بیان کردن عبارات میباشد I would suggest that you call your lawyer before signing that contract من به شما توصیه میکنم که قبل از امضاء آن قرارداد با وکیل خود تماس بگیرید It is better than saying I suggest that you call your lawyer before signing that contract

درباره ی admin

همچنین ببینید

متد فراگیری شنیداری گفتاری

یکی از روشهای آموزشی مورد استفاده در تدریس زبانهای خارجه به متد شنیداری گفتاری معروف بوده و هنوز هم در کشورها مورد استفاده مدرسین خصوصی و همچنین تدوین و تمرین شده در انستیتوها و آموزشگاهها قرار میگرد. در یکی از مباحثی که به این متد مربوط میباشد از رفتارگرائی سخن به میان می آید و این نکته که با استفاده از روش تمرین و تکرار و همچنین بهره گیری از وسایل کمک آموزشی همچون رسانه های صوتی و تصویری میتوان به فراگیری گرامر و همچنین تقویت مکالمه اقدام نمود. در چنین دوره هائی, هنگامیکه دانشجویان و فراگیران به درستی به سوالات مطروحه پاسخ میدهند, از طرف مربیان خود در کلاسها مورد تشویق و تمجید قرار گرفته و هنگام اشتباه مرتکب شدن, به آنها تذکر و یادآوری میگردد تا پاسخ ها را اصلاح کنند.

When it comes to teaching English as a second language, there are similarities between audio-lingual and direct methods since in both, the students are taught and encouraged to learn the target language directly هنگامیکه سخن از تدریس زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم به میان می آید, شباهتهائی بین دو روش مستقیم و شنیداری گفتاری وجود دارد چون در هردوی آنها تمرکز بر روی آموزش و فراگیری مستقیم زبان مقصد دانشجویان وجود دارد Therefore, the native languages are rarely used to teach grammar or improve communicative skills of the learners از اینرو, از زبان اول فراگیران به ندرت مورد استفاده قرار میگیرد به منظور آموزش گرامر و یا بهبود و تقویت مهارتهای مکالمه و گفتاری آنها.

In audio-lingual method, drills are used a lot to master the techniques and in private classes as well as groups, this proves to be successful in many cases در روش شنیداری گفتاری, از تمرینات بسیاری مورد استفاده قرار میگیرند و در کلاسهای خصوصی و عمومی و گروهی, به عنوان روش موفقی شناخته میشود There is an idea behind using this method that through a lot of practices in classes, the students will eventually learn to speak a foreign language like native speakers and spontaneously تفکری که در پشت این روش آموزشی وجود دارد این است که از طریق تمرینات زیاد, دانشجویان در نهایت خواهند آموخت تا زبان خارجه را مانند گویشوران بومی و بلافاصله و به صورت بداهه تکلم نمایند.

In classes administered using audio-lingual method, the students are provided with plenty of oral static drills and through repetition of the phrases mentioned by the trainers and making slight adjustments to them, they will be praised and given credit or they might receive negative feedback and be requested to apply adjustment to them if they make mistakes در کلاسهائی که توسط روش آموزشی گفتاری شنیداری اداره میشوند, زبان آموزان با تمرینات شفاهی زیادی مواجه میشوند که توسط مربیان مطرح شده و با ارائه پاسخ صحیح از طریق اعمال تغییرات جزئی در عبارات مورد تشویق و تمجید قرار گرفته و در صورت پاسخ اشتباه, به آنها تدکر داده شده و از آنها درخواست میشود تا به تغییر و تصحیح آنها بپردازند.

Repetition of the utterances and the sentences the language learners hear is the central stage in this method تکرار عبارات مطرح شده توسط زبان آموزان به عنوان نکته ای کلیدی در این روش محسوب میگردد On the other hand, two further steps including replacement and restatement are also considered critical and practiced by the students همچنین دو مرحله دیگری که مورد تمرین زبان آموزان در این متد محسوب میگردند بازگوئی و همچنین جایگزینی میباشند For instance, they are supposed to replace one word with another term or rephrase and elaborate on the utterances mentioned مثلا آنها اقدام به جایگزینی برخی کلمات و همچنین توصیف کردن و بازگوئی عبارات شنیده شده مینمایند.

In the early twentieth century, the method was practiced to teach indigenous languages در اوائل قرن بیستم, از این روش برای آموزش زبانهای بومی استفاده میگردید Since its inception, a kind of emphasis was placed upon oral skills از زمان پیدایش این روش, نوعی تاکید بر روی مهارتهای شفاهی و کلامی وجود داشت In fact, correct imitation of the teachers in classes upon uttering sentences is the core of audio-lingual style در حقیقت, تقلید صحیح معلمین در کلاسها در هنگام ارائه و گفتن جملات را میتوان به عنوان یکی از موارد مهم در ارتباط با متد گفتاری شنیداری در نظر گرفت But like many other styles in the area of pedagogy, this method too has seen a fall in its popularity and there are many theories about the decline

اما همانند بسیاری از دیگر روشهای آموزشی, این متد نیز از کاهش محبوبیت و مقبولیت در امان نمانده و برای این مساله تئوریهای زیادی مطرح شده اند Some criticisms were posed by linguists برخی از انتقادها توسط زبانشناسان مطرح شدند In recent decades, the audio-lingual method has been gradually deprived of its credibility در دهه های اخیر به مرور از درجه اعتبار روش گفتاری شنیداری کاسته شده است One of the criticisms raised on its weaknesses is the notion that this style is considered to be teacher centered یکی از ایرادهائی که به این روش گرفته میشود معلم محور بودن آن است Also the input and output perspectives of the lessons are limited همچنین در کلاسها, چشم انداز ورودی و خروجی دروس محدود میباشند.